--->: BiR DeMeT SiiR
 

[B][COLOR="RoyalBlue"][I]Sen olmazsan
Maviler ölür
Dudaklarım tuz denizi

Sen olmazsan
Kurumuş ağaç gövdesiyim yapraksız
Yararı yok gölgemin
Ne kuşlara barınak
Ne direncim fırtınalara
Dingin sular uykusunda gemilerim alabora
Gizlenir yağmur sonu gökkuşakları
Bulanık sisler arkasına

Sen olmazsan
Toprak kokmaz
Değişir rengi yaprakların
Kuşlar dilini unutur gizemli ötüşlerde

Sen olmazsan
Gözlerim Akdeniz güneşinde çarmıha gerilir
Akbabalar sevişir gökyüzünde
Kalem tutmaz ellerim, ellerim öksüz
Bilirim şiirim olmaz
[/I][/COLOR][/B]

-->: --->: BiR DeMeT SiiR
 

[QUOTE=Engin58;295673][B][COLOR="Purple"][I]

[B]ya şimdi gel;
ya da gidiyorum artık.
bu bekleyişin sonu yok.[/B]
[/I][/COLOR][/B][/QUOTE]

[B][COLOR="Red"]geçti istemem gelmeni[/COLOR]...bunun devamı olsa gerek..
[/B]

-->: BiR DeMeT SiiR
 

[B]bir adın kalmalı geriye
bir de o kahreden gurbet
beni affet
[COLOR="Red"]Kaybetmek için erken, sevmek için çok geç[/COLOR][/B]

--->: BiR DeMeT SiiR
 

[B][COLOR="DarkOrchid"] BEKLENEN

NE HASTA BEKLER SABAHI
NE TAZE OLUYU MEZAR
NE DE SEYTAN BIR GUNAHI
SENI BEKLEDIGIM KADAR

GECTI ISTEMEM GELMENI
YOKLUGUNDA BULDUM SENI
BIRAK VEHMIMDE GOLGENI
GELME ARTIK NEYE YARAR
[/COLOR][/B]

--->: BiR DeMeT SiiR
 

[B][COLOR="Teal"][I]ACILAR DENİZİ



Biliyorum, unutamayacaksın!

Ağır ağır geçecek mevsimler,

Bir bir ağaracak saçının telleri

Solacak albümde eski resimler.



Beni hatırladıkça için ürperecek,

Boşanan gözyaşlarını tutamayacaksın.

Boşuna zorlama kendini, sevdiğim;

Biliyorum, unutamayacaksın.



Ve biliyorsun, ben de unutamayacağım,

Eskimeyecek içimde sana ait ne varsa

Şöhretmiş, servetmiş her şey geçiyor, inan

Dostluklar ve sevgiler kalıyor, kalırsa.



Sen benim gökyüzümdün, denizim, toprağımdın,

Şimdi bir hatıra olamazsın belirsiz, uzak

Biliyorsun bazı şeyler vardır elimizde olmayan

İşte öyle imkansız birşey seni unutmak.



Zannetme ki herşey bitti sevdiğim;

Birgün yeşerecek şu sararmış yapraklar.

Ve bundan sonra kim severse dünyada;

Seni ve beni hatırlayacaklar.

[/I][/COLOR][/B]

--->: BiR DeMeT SiiR
 

[B][I][COLOR="teal"][COLOR="Olive"]Ziyan Ömrüm

Ah bu benim ziyan ömrüm
Boşa gelip boşa gider
Garip gönlüm dertli başım
Taşa geldi taşa gider

Yaşanır mı böyle yarım
Sende kaldı öbür yarım
Sayende bak gözpınarım
Yaşa geldi yaşa gider

Dertler çektim dizi dizi
Sırtımda hep bıçak izi
Kader vurdu ikimizi
Tuşa geldik tuşa gider

Senle olmak bir hayalmiş
Yalan dünya kime kalmış
Meğer sevdan bir masalmış
Düşe geldi düşe gider

Sen hayata ben meçhule
Sana huzur bana çile
Talih bile sana böyle
Koşa geldi koşa gider

Sen yoksun ya can uykusuz
Yaşıyorum sana susuz
Sen gideli bende temmuz
Kışa geldi kışa gider

[/COLOR][/COLOR][/I][/B]

--->: BiR DeMeT SiiR
 

Anneciğim

Ak saçlı başını alıp eline,
Kara hülyalara dal anneciğim!
O titrek kalbini bahtın yeline,
Bir ince tüy gibi sal anneciğim!

Sanma bir gün geçer bu karanlıklar,
Gecenin ardında yine gece var;
Çocuklar hıçkırır, anneler ağlar,
Yaşlı gözlerinle kal anneciğim!

Gözlerinde aksi bir derin hiçin,
Kanadın yayılmış, çırpınmak için;
Bu kış yolculuk var, diyorsa için,
Beni de beraber al anneciğim!...

(1926)

Necip Fazıl Kısakürek

--->: BiR DeMeT SiiR
 

Ağlamak İçin Gözden Yaş mı Akmalı?

Ağlamak için gözden yaş mı akmalı?
Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı?
Sevmek için güzele mi bakmalı?
Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı?
Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır?
Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı?
Hırsızlık; para, malmı çalmaktır?
Saadet çalmak, hırsızlık olamaz mı?
Solması için gülü dalından mı koparmalı?
Pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı?
Öldürmek için silah, hançer mı olmalı?
Saçlar bağ, gözler silah, gülüş, kurşun olamaz mı?

--->: BiR DeMeT SiiR
 

İşim Acele

Gökte zamansızlık hangi noktada?
Elindeyse yıldız yıldız hecele!
Hüküm yazılıyken kara tahtada
İnsan yine çare arar ecele!

Gençlik... Gelip geçti... bir günlük süstü;
Nefsim doymamaktan dünyaya küstü.
Eser darmadağın, emek yüzüstü;
Toplayın eşyamı, işim acele!


Necip Fazıl Kısakürek

--->: BiR DeMeT SiiR
 

Zindandan Mehmed'e Mektup

Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!

Avlu... Bir uzun yol... Tuğla döşeli,
Kırmızı tuğlalar altı köşeli.
Bu yol da tutuktur hapse düşeli...
Git ve gel... Yüz adım... Bin yıllık konak.

Ne ayak dayanır buna, ne tırnak!
Bir âlem ki, gökler boru içinde!
Akıl, olmazların zoru içinde.
Üstüste sorular soru içinde:
Düşün mü, konuş mu, sus mu, unut mu?
Buradan insan mı çıkar, tabut mu?

Bir idamlık Ali vardı, asıldı;
Kaydını düştüler, mühür basıldı.
Geçti gitti, birkaç günlük fasıldı.
Ondan kalan, boynu bükük ve sefil;
Bahçeye diktiği üç beş karanfil...

Müdür bey dert dinler, bugün 'maruzât'!
Çatık kaş.. Hükûmet dedikleri zat...
Beni Allah tutmuş, kim eder azat?
Anlamaz; yazısız, pulsuz, dilekçem...
Anlamaz; ruhuma geçti bilekçem!

Saat beş dedi mi, bir yırtıcı zil;
Sayım var, maltada hizaya dizil!
Tek yekûn içinde yazıl ve çizil!
İnsanlar zindanda birer kemmiyet;
Urbalarla kemik, mintanlarla et.

Somurtuş ki bıçak, nâra ki tokat;
Zift dolu gözlerde karanlık kat kat...
Yalnız seccâdemin yününde şefkat;
Beni kimsecikler okşamaz mâdem;
Öp beni alnımdan, sen öp seccâdem!

Çaycı, getir, ilâç kokulu çaydan!
Dakika düşelim, senelik paydan!
Zindanda dakika farksızdır aydan.
Karıştır çayını zaman erisin;
Köpük köpük, duman duman erisin!

Peykeler, duvara mıhlı peykeler;
Duvarda, başlardan, yağlı lekeler,
Gömülmüş duvara, baş baş gölgeler...
Duvar, katil duvar, yolumu biçtin!
Kanla dolu sünger... Beynimi içtin!

Sükût... Kıvrım kıvrım uzaklık uzar;
Tek nokta seçemez dünyadan nazar.
Yerinde mi acep, ölü ve mezar?
Yeryüzü boşaldı, habersiz miyiz?
Güneşe göç var da, kalan biz miyiz?

Ses demir, su demir ve ekmek demir...
İstersen demirde muhali kemir,
Ne gelir ki elden, kader bu, emir...
Garip pencerecik, küçük, daracık;
Dünyaya kapalı, Allaha açık.

Dua, dua, eller karıncalanmış;
Yıldızlar avuçta, gök parçalanmış.
Gözyaşı bir tarla, hep yoncalanmış...
Bir soluk, bir tütsü, bir uçan buğu;
İplik ki, incecik, örer boşluğu.

Ana rahmi zâhir, şu bizim koğuş;
Karanlığında nur, yeniden doğuş...
Sesler duymaktayım: Davran ve boğuş!
Sen bir devsin, yükü ağırdır devin!
Kalk ayağa, dimdik doğrul ve sevin!

Mehmed'im, sevinin, başlar yüksekte!
Ölsek de sevinin, eve dönsek de!
Sanma bu tekerlek kalır tümsekte!
Yarın, elbet bizim, elbet bizimdir!
Gün doğmuş, gün batmış, ebed bizimdir!


Necip Fazıl Kısakürek