SİVAS'TA YOKSUL ÇOCUKLAR
 

SİVAS'TA YOKSUL ÇOCUKLAR



Sivas'ta Ulu Camii avlusunda çocuklar

Yalvaran gözlerle etrafa baka baka

Açıyorlar küçük esmer avuçlarını:

-Emmilerim sadaka! Emmilerim sadaka!



Hükümet konağının yanında biri

Bir kemik kalmış bir deri...

'Boya cila yimbeş,boya cila yimbeş' diye ağlıyor

Ve daha fırça bile tutamıyor elleri.



Garipler Pazarı'nda körpe çocuklar

Yorgunluktan güzelim yüzleri al al...

Öldüren bir çığlık dudaklarında:

-Boş hamal!boş hamal!boş hamal!



Nane satan su satan yetim çocuklar

Şarkı söyleyemediler güneşe aya...

Biliyorum ne masal dinlemeye doydular

Ne oyun oynamaya...



Bezirci'de,Yüceyurt'ta Altıntabak'ta...

Çocuklar var incecik yüzleri nurdan

Ama toz toprak içinde elleri ayakları

Oyuncakları çamurdan...



Ve günahkar çocuklar,suçlu çocuklar

Mahkeme salonunda bakarım dizi dizi

Bu suç bizim suçumuz,bu günah bizim

Affedin bizi.



Gökteki yıldızlar kadar sayısız

Ah yurdumun kimsesiz ve yoksul çocukları

Anladım farkınız yok koparılmış başaktan!

Alın bu gözleri benden,alın bu yüreği artık

Utanıyorum yaşamaktan.


Yavuz Bülent Bakiler

--->: SİVAS'TA YOKSUL ÇOCUKLAR
 

guzel siir.[B][I][COLOR="Red"]''Alın bu gözleri benden,alın bu yüreği artık.Utanıyorum yaşamaktan...''[/COLOR][/I][/B]

[B][I][COLOR="red"]''Yeter,yeter,yeter,yeter kan sıçratmayın sabahın seherine.Boğulursunuz,boğulursunuz!!!''[/COLOR][/I][/B]YILMAZ ODABASI

--->: SİVAS'TA YOKSUL ÇOCUKLAR
 

[B][COLOR="Indigo"]Bence Yavuz Bülent Bakiler'in bu şiirini Sivas'a Şiir başlığı altına ekleseniz daha güzel olurdu. Şiirler konusunda çok fazla karışıklık olmasın. [/COLOR][/B]

-->: SİVAS'TA YOKSUL ÇOCUKLAR
 

[B]Ya Yavuz abi valla çok güzel şiirleri var aşağıdaki bu güzel şiirlerinden biridir...

[COLOR="DarkRed"]

[IMG]http://www.dergibi.com/images/yavuz_bulent_bakiler.jpg[/IMG]

Yavuz Bülent BAKİLER

ANADOLU GERÇEĞİ



Yalın ayaklarınla koştun mu tarla tarla

Duydun mu çıplak toprağın, çıplak insanın yasını

Ağlayan kadınlarla, ihtiyarlarla

Yaşadın mı bir yağmur duasını

Bozbulanık ırmaklarda çimdin mi

Kulak verdin mi yürekten kavala, saza

Bir ipek seccade üstünde gibi, huzurla

Durdun mu toprakta namaza ?



Bilir misin köylerde akşam olunca

Çekilir el ayak ortalıktan...

Bir hüzünlü ay doğar karanlığa sapsarı.

Başlar bir ağıt gibi sulardan, kapılardan

Kurbağa feryatları, köpek ulumaları...



Geceleri süt kokan, gübre kokan evleri

Topraktır hep damları, duvarı kerpiç...

Seferberlik yıllarını dinlerken ürpererek

Tandır başlarında uyudun mu hiç?



Kış günleri trenlerle geçtin mi uzak köylerden

Gördün mü dehşetini, tipinin karın...

Çektin mi hiç acısını istasyonlarda

Tandır ekmeği satan, yumurta satan

Yarı çıplak çocukların...



Kılığın kıyafetin sarmadı beni

Söylediğin türküler bizim türkümüz değil

Başka çeşmelerden doldurmuşsun tasını

Yüreğinde nakış yok, acı yok bizden

Bulutlar rahmetini kesmeden yavaş yavaş

İnsanlar selâmını esirgemeden

Savuş git içimizden...[/COLOR][/B]

-->: SİVAS'TA YOKSUL ÇOCUKLAR
 

[B][COLOR="DarkRed"]

[IMG]http://img88.imageshack.us/img88/4503/k100bj5.jpg[/IMG]

Yavuz Bülent BAKİLER

ANADOLU



Ben Anadoluyum...

Yıllar yılı susuz kaldım, yıllar yılı aç...



Şükrederek, kalktığım sofralarımda

Ya soğan ekmek olur, yahut bulamaç.



Hastalarım ölüm yataklarında

Ne doktor yüzü gördüm, ne ilaç.



Zaman zaman nankör çıktı büyütüp okuttuğum,

Gölge vermedi çok kere diktiğim ağaç...



Devlet denince hep vergi geldi aklıma

Jandarma deyince kırbaç...



En gümrah ırmaklarım boşuna akıp gitti

Üç beş adım ötesinde toprağım vardı kıraç.



Gittim, yiğitçe döğüştüm gazâ meydanlarında

Ne tak-ı zaferler istedim, ne taç...



Savaşta çiğnetmedim hilâli düşmanlara

Barışta düştü üstüme gölge gölge haç...



Yolsuz, okulsuz köylerim, kasabalarım hâlâ

Alın terine muhtaç...



Ben Anadoluyum, acılı, mahzun;

Bende bitmez tümenmez dert kulaç kulaç... [/COLOR][/B]

-->: SİVAS'TA YOKSUL ÇOCUKLAR
 

[B][COLOR="Blue"]
Yavuz Bülent BAKİLER

[IMG]http://www.siirdostu.com/images/uyeler/yavuz_bulent_bakiler.jpg[/IMG]

HAYATI: 1936'da Sivas'ta doğdu. İlk ve orta öğrenimini Sivas'ta yaptı. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun oldu. Bir ara Ankara Radyosu'nda çalıştı. Kültür Bakanlığı müsteşar yardımcısı olarak görevlendirildi.

Geleneksel şiirimizin öz ve şekil özelliklerini kendi şiir potasında eriterek kişiliğine kavuştu. Şiirlerinde, Anadolu'ya, Anadolu insanına eğilmiş, onların sorunlarını yapıcı bir tavırla dile getirmiştir. Sade ve rahat bir dili, aydınlık bir üslubu vardır. Milli ve manevi değerlere bağlı kalmıştır. Bu tarafı ile, Arif Nihat Asya'nın milli havası, mistik şiirine yakın görünmektedir.

ESER: Şiir kitapları: Yalnızlık (1962), Duvak (1971), Seninle (1986)[/COLOR][/B]

--->: SİVAS'TA YOKSUL ÇOCUKLAR
 

Yavuz Bülent Bakiler' in þiirlerini beðenerek okuyourum.
Hepsi biribirinden güzel þiirleri var.

-->: SİVAS'TA YOKSUL ÇOCUKLAR
 

Sayın yavuz bülent bakiler üstadımızı yürekten kularım tek kelimeyle harika şiirler yazıyor böyle bir üstada sahip olduğumuz için bütün sivasımın insanı şanslı sayılır

--->: SİVAS'TA YOKSUL ÇOCUKLAR
 

[B][COLOR="Indigo"]HARMAN isimli şiir kitabını almanızı şiddetle tavsiye ederim. Birçok şiiri o kitaptadır. [/COLOR][/B]

--->: SİVAS'TA YOKSUL ÇOCUKLAR
 

ÇOK ÇOK SAĞOLUN ÇOK TEŞEKKÜRLER HEMŞEHRİMLERİM