[seva]

Hacımirza Köyü, 1800'lü yılların başında köye ilk defa Ahmetoğullarının gelmesi ile kurulmuştur. Köye ilk gelmeye başlayan gruplar çadırlarda göçebe olarak yaşarlardı. Köyde ilk yerşerik evi ustalığından dolayı Ahmetoğulları yapmış ve köyün kurucuları olmuşlardır. Köyün ismi köye bir dönem sonra ziyarette bulunup köye yerleşen Mirza isimli bir komutandan gelmektedir. 1968 yılında köyün ilkokulu açılmıştır.

Köy daha önceden Sivas merkeze bağlı olmasına rağmen 1990 yılında Ulaşın ilçe olması ile birlikte bu ilçeye bağlanmıştır. Kurtuluş savaşı yıllarında köyde yaşayan erkek nufustan 93 kişi savaşa katılmak için gitmiş ve savaştan sonra bunlardan 2 kişi sağ olarak köye dönebilmiştir. Köyde zamanla gelen salgın ve ölümcül hastalıklardan dolayı çeşitli zamanlarda çok ciddi çocuk ölümleri olmuştur. Teknolojinin gelişmesi ile gittikçe insan gücüne talep azalmış ve büyük şehirlere göç olmuştur.

Köyün geleneklerine göre köyde düğünler 3 gün boyunca sürer. Eski adetlere göre köyde bir düğün olduğunda 40 köyden davetli çağırılırdı. Düğünler genellikle cuma günü başlar ve pazar günü sona erer. Eskiden Arefe günlerinde ekmek pişirilir ve elma ile birlikte ikindi ezanından sonra mezarlıkta dağıtılırdı.

İçli köfte
Madımak
Sübera
Kömbe
Erişte
Ayran çorbası
Hıngel
Patates Közleme
Mumbar
Pancar Turşusu
Turşu Kavurması
Gaygana
Hacımirza Köyü, Sivas iline 40 km, Ulaş ilçesine 15 km uzaklıktadır. Köyün güneyinde Kabak Tepe, doğusunda Sırıklı olarak adlandırılan ve zirvesinde evliya mezarlığı bulunan Evliya Pınarı bulunmaktadır. Köyün komşu olan köyler; Karaşar, Beştepe, Tutmaç ve Yeniköydür. Köyün meşur yerleri arasında öksürük taşı denilen yerde bulunur. Köyde bulunan inanışa göre bronşit ve öksürük gibi benzeri hastalıklara yakalananlar burayı ziyaret ederler.

Köydeki Bazı Yerlerin İsimleri ve Anlamları

Bakacak; Köye ilk göç edenlerin dağdan aşağıya doğru keşif için gözlem yaptıkları yer. Bakacak denilen noktadan bakarak o zaman yerleşim yeri seçilmiştir.

Gayınlık (Kayınlık); Kayın ağaçları ile kaplı olan bölge. Kayınlık kelimesi zamanla halk dilinde yumuşayarak gayınlık haline dönüşmüştür.

Gala;

Karacoğlan Bayırı;

Evliya Pınarı;