[albina58]

Onurlu,şerefli,haysiyetli günler o günler.

O günler 20 temmuz 1974 Kıbrıs Barış Harekatı,yani Türkiye Cumhuriyeti Devletinin,garantörlük hakkında saklı olan antlaşma maddelerinden 3. madde gereğince Kıbrıs'a silahlı kuvvetlerimizi göndermiştir.Ordaki kanı durdurmuş,kalıcı barışı sağlayarak dönmüştür.Kangölüne çevirmek isteyen batılı güçlerin istekleri kursaklarında kalmıştır.
Yine o onurlu,haysiyetli,şerefli günlerimizde,dönemin hükümeti,ABD ye kafa tutmuş,İlaç sektörümüzde kullanılmak üzere,Eskişehir bölgesinde devlet denetiminde haşhaş ekimine başlamıştır(ABD ile müttefik devletlerde,ikili antlaşma gereğince haşhaş ekimi yapılmaz,ABD den ithal edilir,Günümüzdede hala böyledir.)

Bunun üstüne,dönemin muhalefet lideri,Süleyman DEMİREL,ABD dışişleri bakanına yazdığı mektup'ta şöyle demektedir:''Bu hükümet çığrından çıktı,Halkın büyük sempatisini kazandı,artık bunun önünü tutamayız,tez elden müttefik devletleriniz aracılığı ile,Türkiye'ye AMBARGO uygulamanızı talep ediyorum''
Bu mektup gereğince,ABD kollarını sıvar,komşu devletlerimizden bu isteği muhtıra niteliğinde talep eder.Başta İran olmak üzere komşu devletlerimiz,sınırdan tüm ticareti durdurduğu gibi,Hayati önem taşıyan,GAZ-PETROL geçişlerinide kesmiştir.

Bir müddet sonra,devletimize uygulanan amborgonun sonuçları alınmaya başlar.Gaz-petrol başta olmak üzere,bu hammedeler ışığında üretimi olan sanayimizdeki yavaşlamalar yanında,o tarihler zarfında baş göstermeye başlayan stokculuk (Buna gerçek olarak kayıtlara geçmiş örnek verecek olursak,Sivas/ gürün'de stokculuk yaparak hapis yatmış Hacı Önder ÖZDEĞER,Hacı Kazım ÖZPINAR, tefecilikten Vasfi SOLAK aldıkları ceza karşılığı hapis yatmaları ile sabittir) vukuu bularak halkı sefilliğe mahkum etmiştir.
Bir müddet sonra halkın karşısına çıkan Süleyman DEMİREL,meydanlarda halka seslenerek,''Bunlar 70 cente muhtaç ettiler'' gibi politik söylemler ile tekrar iktidara gelme hesablarında başarılı olmuş,önündeki yıllar zarfında ise ülkeyi kangölüne boğmuştur.

Ama o benzin-gaz kuyrukları,stokcularca manupüle edilen günler bile,bir büyük TÜRKİYE CUMHURİYETİ DEVLETİ olmanın onur ve gururunu taşımaktadır.Zira,ne IMF ye,ne Dünya Bankasına,nede başka bir ulus devlete boyun eğmemiştir.

Eğer bugün benim ülkemin bankaları,sanayi kuruluşları,daha tarlada iken kapatılıp yabancıların tekeline geçmiş,bir esnafın tezgahındaki mamüllerin % 90 yabancı sermayeye ait ise bu onursuzluktan,
O günlerin şerefli açlığına tamah ederim.