[Arif Coşkun]

ŞİİRLER


KIZILIRMAK

Kızıldağın gözlerinden damlayan,
Yastın Kızılırmak sele mi döndün?
Yarıp toprakları kayarak tastan,
Aştın Kızılırmak yele mi döndün?

Şaşıyorum hiç bitmeyen gücüne,
Akil ermez kuvvetine gücüne,
Dalga dalga akıp baraj içine,
Düştün Kızılırmak pile mi döndün?

Dağlardan düzlere süren hareket,
İlçem İmranlı'ya süs ve bereket,
Kalmışmıdır görmediğin memleket;
Gezdin Kızılırmak yola mı döndün?

Ağacın,çiçeğin yeşil yaprağı,
Sen ettin ovayı,bahçeyi,bağı,
Şifa vermek için tası,toprağı,
Destin Kızılırmak bele mi döndün?

Çocukluğum geçti senin suyunda,
Bu Sentezi gezer idi kıyında,
Simdi kaldı diye elin köyünde
Küstün Kızılırmak ele mi döndün?




İMRANLIM

Dört tarafını çevirmiş dağlarla, tepeler,
Kızılırmak geçer gider bağrını deler,
Delikanlılar uzanmış çayırlara sere serpeler,
Seninde derdin çok imranlım.

Kuzeye baksan Suşehri, ile Akıncılar,
Batıdan gelir sana hep yolcular,
Doğuda kalmış Refahiye,ve Erzincanlılar,
Güneyine kimse uğramaz imranlım.

Seninle baharı, yazı yaşamak başkadır,
Hep içimizde çatma yaylanın özlemi vardır,
Herkes akrabadır, kardeştir, candır,
Lale ile sümbülün boldur imranlım.

Baş edilemeyecek karın tipin vardır,
Halkının dilinden dökülenler baldır,
Geçim kaynağın balcılıkla hayvanlardır,
Kimsesiz kalmışsın sen imranlım.

İlkbaharda yağan bol yağmurların,
Bereketlidir senin ekilmeyen toprakların,
Yetim kalmışsın yok arayıp soranın,
Belki senide hatırlayan olur imranlım.

Dillere destandır davullu, zurnalı düğünlerin,
Unutulmaz ramazanda o eğlenceli günlerin,
Bağrından çıkmıştır çok delikanlı yiğitlerin,
Herkes sana hayran imranlım

İlham verir sana genç güzel kızların,
Dağlarda çalınır türkülerin sazların,
Hep neşe kaynağıdır senin çocukların,
Sevmedim diyen yok seni imranlım

Değiştin artık kalmadı eski tadın tuzun,
Tarihte hiç kimseden geri kalmadın,
Boşuna verilmedi sana bu şanlı adın,
Dillere destan oldun imranlım

Sevgilerle güzellikte hep sen arandın
Yıllar geçsede hiç unutulmadın,
Damarlarımız içinde dolaşan kandın,

Bizler seni nasıl unuturuz imranlım.





ŞİRİN İMRANLI

Kızıldağ karlıdır semaya bakar
Meşhur kızılırmak bu dağdan çıkar
Eğer set vurmazsan etrafı yıkar
Çoşa gelmiş akar selin imranlı

Dağların yüksektir. dumanlı başım
Hiç bir yerde yoktu senin bir eşin
Ilıktır yazların soğuktur kışın
İlk baharda açar gülün imranlı

Çoşkun kızılırmak çağlayıp akar
DAğların taşların mis gibi kokar
Suların tatlıdır sanki bir şeker
Meşhur tereyağın balın imranlı

Kuzuların gezer kızıldağ bağında
Çiçeklerin kokar karşı bayırda
Kalbimin bülbülü öter bu yerde
Sanki süslenmiş gelin imranlı

Güzel yurdumdan örnek almışsın
Genç kaderinde fikre dalmışsın
Turuzim yolunda hasret kalmışsın
Her zaman yüzün gülsün şirin imranlı

İşte bundan sonra eyledim sefer
Her yana uzandı kolun imranlı



GEL HELE GEL KARDAŞ
BAK KÖYÜMÜN HALİNE

Çıkayım dedim Kızıldağın beline,
Bakayım hele İmranlının haline,
Baykuşlar konmuş gonca gülüne,
Gel hele gel kardaş bak köyümün haline

Sönmüş artık tütmüyor Baba ocakları,
Şefkate hasret kalmış Ana kucakları,
Yaşlılara kalmış köy ve bucakları.
Gel hele gel kardaş bak köyümün haline

Haydar babamın hali hal değil,
Küsmüş konuşmaz dili dil değil,
Parça parça olmuş elleri el değil,
Gel hele gel kardaş bak köyümün haline

Toz topraktan yüzü yüze benzemiyor,
Konuşuyor ama sözü söze benzemiyor,
Yaşıyor ama yazı yaza benzemiyor,
Gel hele gel kardaş bak köyümün haline



GARDAŞ SEN SİVASIN NERESİNDENSİN

Dur gardaş!Bir selam ver geç dostuna,
Yabancı değilsin bizim eldensin,
Endamın gururun bize benziyor;
Yiğidin Harman Olduğu Yerdensin?

Sivaslısın gardaş tanıdım seni,
Neredensin söyle gardaş ilçeni,
Bilirim ben Sivasımdan göçeni,
Gardaş,sen Sivasın neresindensin ?

Gür sesiyle yükseklerden haykıran,
Sarılırsın Sivasıma doğrudan,
İşsizlikten göç ettin sen de yurdundan,
Gardaş,İmranlının neresindensin?

Yiğitler diyarı,aslan ilinden,
Dostların soyundan,aşık dilinden,
Badelerle dolu pirler elinden,
Gardaş,Sen Sivasın Neresindensin?