[sandalli]

Sandalli

Birgün veda edip güzel vatana,
Cocukken gurbete cikti sandalli,
Anasin babasin ardinda koyup,
Sessizce oradan gitti sandalli,


Yillarca yasadi gurbet ellerde,
Medet aramadi gonca güllerde,
Selamin gönderdi esen yellerde,
Gurbet elleinde kaldi sandalli.


Dayimin yaninda kalayim dedi,
Dayisindan hergün sopayi yedi,,
Hayatin zorlugun orada gördü,
Öyle bir Ciller cekti sandalli.


Alti yil boyunca yatili kaldi,
Bütün dertlerini orada buldu,
Yiklimaz dostlugu burada kurdu,
Dostlugu orada gördü sandalli.


Yatili okulda farklidir yaslar,
Abiler bizleri isterse haslar,
Gülmez yikiktir orada kaslar,
Gülmeyi unuttu orda sandalli.


Tas atipta kafasini yardilar,
Kirli bezler ile yara sardilar,
Gelip gidip adimizi sordular,
Sorguya cekildi bare sandalli.


Ara sira anne baba gelirdi,
Onlar oglunun halin bilirdi,
Parasi olsaydi harclik verirdi,
Yokluk neymis gördü sandalli.


Yatili da gecip gitti o yillar,
SIKICA sarildi ayrilmaz kollar,
Bitince okulu ayrilir yollar,
Yeni gurbetlere dalli sandalli.


Bursa`ya ugradi sonrada yolu,
Bursa`nin etrafi cinarlar dolu,
Belli olmaz gurbetin sagiyla solu,
Sagi solu sasirmisti sandalli.


Bursa da gecirdi tam dört yilini,
Yokluk sardi onun her tarafini,
Kimseler bilmedi garip halini,
Bursa dan da ayri düstü sandalli.

Fakulteden sonra basladi cile,
Issizin halinden isli ne bilde,
Cagirsaydi yari yanina gele,
Oradan da hava aldi sandalli.


Issizlik bir yanda parada yoktur,
Sandalli ardindan gülenler coktur,
Yürege saplanan yagli bir oktur,
Yaralarin saran yoktu sandalli.


Daha sonra cekip gitti askere,
Onyedi ay sonra aldi tezkere,
Aslinda bilirdi cok sey ezbere,
Cahil die sein kesti sandalli.


Daha dogmadan yazilmis gurbet,
Almanyayada yolun düsecek elbet,
Gecici bu gurbet gecici sabret,
Kendi kendini kandirdi sandalli.


Almanya da Yasar o garip ozan,
Simdi dertlerini buraya yazan,
Sandalli olmadi yuvalar bozan,
Yuvasinda sessiz yazar sandalli.