[Kardelencicegi]

DOST DEDİĞİN

“Diyorlar ki: Dostun sana
Ya faydası ya zararı olmalı...”
Bilmeli: Dost dediğin akıp giden hayata
Renk çeşnisi verecek hoş bir nefes katmalı.
Bazen meçhul bir sevda ya bir gaye uğruna
Fırtınalı boralı bir şeyler yaşatmalı.
Bazen de çekip seni o kendi dünyasına
Başını kapısından içeri uzatmalı...
Dost denir mi seninle gülene ağlayana
Ağlayınca güldürüp gülünce ağlatmalı.
Gün gelir de gidersen gelmezler diyarına
Aramalı sormalı... Ayrılığı tatmalı.
Kaderiniz fırlatsa ikinizi bir yana
Yokluğunda anmalı yanmalı sızlatmalı...
Çöllere düşmüş ise gönül verip Leyla’ya
Seni yanında bulup ellerini tutmalı...





Eğer muhtaç olursan bir lokma bir hırkaya
Sofranda kuru ekmek tuzu katık olmalı.
Yahut içten gelerek dertle pişmiş aşına
Alnının teri ile birkaç tas su salmalı.
Söz gelimi yılanlar akıtsa zehri sana
Dost dediğin hemence bir panzehir bulmalı...
Kaderin düşürmüşse seni kara zindana
Yaşadığın hayatı o da zindan bilmeli.
Cellatlar takar olsa yağlı ipi boynuna
Geride kalanlara bir arka dağ kalmalı.
Atılırsa cesedin kimsesiz mezarına
Taşını doğrultacak bir vefası olmalı...
Birileri bir cephe bir harp açmışsa sana
Sadece Allah için yalın kılıç dalmalı...





Çıkmışsanız birlikte bir istikbal yoluna
Seni yaya bırakıp o bir ata çıkmalı.
Bir gün ortak ederek kendi acılarına
Belalara sokmalı ve başını yakmalı.
Dayanmalı her daim sabır gerek nazına
Bazen iltifat edip bazen başa kakmalı...
Dost denir mi efendim öyle kupkurusuna !
Birazcık bulaşmalı ve birazcık kokmalı.
Hakkı hukuku vardır bir dostun bir dostuna
Dost kalpler birbirine dostça dostça akmalı.
Göçerse birden bire erişip de o ana
Ödenecek senetler bonolar bırakmalı...
Dost dediğin kişinin anlayacağın sana
Ya faydası olmalı ya zarara sokmalı...