Alıntı:
Eğer böyle bir imajınız (algılanmanız/anlaşılmanız) varsa bunun nedeni sorgulayın, düzeltmenin yollarını arayın.
Sonuç olarak, Lütfen bu kompleksinizden kurtulunuz
|
Efendim böyle denmiş, ancak medya kimin elinde, sözde aydın denilen işte o hamakatlar kimler. Şimdi bunların yönlendirdiği bir medya sisteminde ülkücülerin böyle algılanması doğru vesselam. Ülkücüler ülkücülüğü anlatabilmek için hiçbir imkana sahip değil. Onları destekleyen bir medya yerine onları sürekli küçümseyen bir medya var. Haa diyeceksin ülkücüler kendi medyasını oluşturamaz mıydı. Neyle oluşturacak peki? Ülkücülerin arkasında duran bir mali kaynak mı var şu kapitalist sistemde.
Bilmem farkettiniz mi kültür bakanlığından en çok para yardımını alan kitaplar, sol menşaeli ya da cemaatçi kitaplar. Şimdi ülkücüler kitap yazıp düşüncelerini, duruşlarını anlatmıyor mu? Anlatıyor elbette. Bu hususta belki 1000'lerce kitap var. Peki hangi yayınevlerinde var bu kitaplar, çok basit hiçbir yayınevinde yok...
Şu da bir özeleştiridir. Bu gibi durumlara rağmen Türklük geleneğinden kültürlerine aşılanan teşkilatlanma işini çok iyi beceriyor ülkücüler. Ancak o teşkilatlara da üniversitelerde ya da şartlarda ipini koparan geliyor. Şimdi ülkücülük bir haraket, bir düşünce sistemi var, belli başlı kuralları var Türk ve İslam toplumuna uyulması amacından. Her ülkücüyüm diyen ülkücü değildir bu sebepten... Ama özeleştiride bulunursak Üniversiteler babında gerçek Ülkücülerin Çoğu Ankara DTCF'de ve İstanbul Üniversitesinde bulunur. Gazi de orada burada bu gibi çapulcuların yaptıklarındanda gerçek ülkücüler DTCF de İstanbul Üniversitesinde rahatsız olur...
Şu acıdan bir ümitte vardır Ülkücülük bir siyasi harekettir ve o kötü intibayı bırakanların hiçbiri üst kadrolarda yer almaz. Mesela milletvekillerine baksak çoğu profesör, diplomat, askeri kökenli insanlar ancak ülkücü deyince karşımıza şu mütareke medyası tarafından çıkartılanlar ülkücü olduğunu söyleyen çapulcular.
Biz ne yapalım bu şeraitte peki, kendimizi doğru tanıtabilmek için bir yerlerimizi yırtıyoruz ama buna fırsat veriyorlar mı? Cevabı gayet açık...
Peki bu düzeni değiştirmek için ne yapabiliriz, şu şartlarda demokratik olarak hiçbir şey. Ve buna rağmen demokrasi diyoruz, tabii demokrasinin ne olduğunu tam manasıyla bilerek...
Mesela bu ülkede ülkücüleri bölmek için yürütülen çalışmalardan kaçınızın haberi var. Bundan 5 6 sene evvel Hitler'in Kavgam kitabı eş zamanlı olarak 5 yayınevi tarafından yayımlandı. Hem de ucuz bir fiyata. Okumayan milliyetçi genç de pek kalmamıştır. Peki o gençlerin arasından bugün Türk Milliyetçiliği yerine Türk ırkçılığı yapan bir kitle çıktı, hatta parti bile kurdular Hepar adında. Peki bu durumun vehametini Türk toplumuna anlatan kaç kişi gördün. Ben sana söyleyim çok kişi gördüm ama sen görmedin, niye çünkü medya sağolsun. Hatırlarsan aynı medya aylarca bu kitabı bir de manşetlerde reklam etmişti. Şimdi bu şartlarda biz ne yapabiliyoruz, ne kadar yapabiliyoruz ve üstelik buna rağmen yüzde 17lerde oy potansiyeline sahip bir partimiz var.
Neyse gelelim bir diğer özeleştiriye, utandığım tek husus vardır ülkücü olmamla ilgili o da partisel manada 40 yıl siyasal manada 100 yıllık bir oluşum olmamıza rağmen Alparslan Türkeş'ten sonra gerçek bir lider çıkaramamız... Hoş çıkarsakta bu medyayla sanki bir şeyler değişecek...