[Dilsad Hatun]

Bembeyaz karlar içinde Başbuğumuzu uğurladık sonsuzluğa bir zaman. Dualar, fatihalar, yasinlerle. Ogün bütün yürekler birleşti ahde vefada, kırgınlıklar, kızgınlıklar, küskünlükler tek yürek olup 1999 da sandığa aktı. "Ülkücü Hareket" oldu.

Bugün yine bembeyaz, karlı, sisli ve dağların yamacındaki bilinmezlikte kızgınlığımız, küskünlüğümüz ve kırgınlığımızla duadayız. Ahde vefa adına. Allah'ım ülkücü hareketin tek yürekliliği, titreyişi hep ölümlerle mi nasip olacak. Bunlar korkutuyor insanı. Küskün baba oğlun beyaz gelin tarlalarında uçmağa varması, sonsuzlukta kavuşurken milleti birleştirmesi sanki. Ülkücülere kişilik, kimlik ve gurur kazandıran, dünyaya bakışına damga vuran, rahmetli Alparslan Türkeş'in ruhu şad olsun. Onu unutmayacağız... Unutturmayacağız...

Yine Başbuğumuzun peşinden, onun rahmete gidişinin arifesinde, sanki Başbuğunun izini arayan, onunla buluşmaya çıkan, dağların beyazındaki sonsuzlukta kavuşmayı bekleyen Muhsin başkana da rahmet okumaktan başka yapacak bir şey yok. Bu, Devletin ya da Milletin çaresizliği değil, inanmıyorum. Bu gönüllerin buluşup birleşebilmesi için, gözlerin bağlanmasıdır. Bu görmekle bakmak arasındaki gönül köprüsünün kurulacak olmasıdır. Bu ülkü gönüllerinin birleşmesidir bence.

Yerin yedi kat altındaki nesneyi bulan, gösteren teknolojinin, koskoca helikopteri ve beş insanı bulamayıp, gösterememesinin başka açıklaması olamaz. İlahi adalet tecelli edecek, Ruhlar buluşup birbirleriyle helalleşip, kavileşecek, inanç ve imanı gelecek nesillere ve bugünümüze perçinleyecek. Bu kaçınılmaz sonun Milletimize bildirisidir bence. Dünyada "sınıflar savaşı" safsatasının iflas ettiği tarihe karıştığı artık sarih olandır. Demir perdenin çöküşü bunun delilidir.

Yine "dinler savaşı" denen kavganın bitip "diyalog" a döndürüldüğü malumdur. Ancak ülkücü hareketin 5000 yıldır iddia edip kendilerine ideoloji yaptığı "MİLLETLER SAVAŞI" hala vardır ve süregelmektedir. Türk ülkücülerini "MİLLETLER SAVAŞI" çizgisinde buluşturup perçinleyen, yol gösteren, asabiyetine sahip çıkılması ve bu uğurda kavga verilmesini öğütleyen, Oğuz Kağan’dan Atatürk'e ve Alparslan Türkeş'e kadar hep milletiyle övünen, Milletinin cihanşümulluğunu dava edinenlerin, belki de son asrına girdiğimiz dünya coğrafyasında artık kırgınlıkları, kızgınlıkları, nefsi ve istikbali düşünceleri bir tarafa bırakıp, bu bulunmazlığın, Millet olabilmenin aslına dönüşümünün habercisi olduğunu kabul etmeleri gerekir diye düşünüyorum.

Türk ülkücüleri.. Başbuğumuz Alparslan Türkeş ve Muhsin başkanın buluştuğu sonsuz beyazlığa Türk milleti ve Türk asabiyetini gömmek istemiyor, unutup unutturmak istemiyorsak, artık küskünlüğü, dargınlığı ve nefis denen şeytanı içimizden atıp, Türk milletini buluşturup birleştirerek cephe yaratalım. Bütün gönülleri Türk otağında birleştirip geçmişimize yaraşır ve yakışır duruşla Türk milletini payidar yapacak kadroları kuralım.

Geçmişin ve bugünün Ülkücüleri asla ölmez, ölemezler de. Onlar gönüllerimizde yaşayan, yaşatacak olduğumuz ÜLKÜ DEVLERİDİR. Onlar "bir ölüp bin dirilenlerdir". Muhsin başkan ve bütün şehitlerimizin ruhları şad, mekânları cennet olsun. Selam, sevgi dualarımızla.

Ahmet YILMAZ