[tulina]

Çokta biriktin sen

Köpürdü
Buz mavi rengine lodosu çalıp

Alıp gidesi var beni
Yakamoz seslerine çığlığımı katıp.

Sussam beni yiyeceğim içimde
Bağırsam mavinin bakirliğini.


Hadi otur da şimdi
Aşkın kelamını yaz kumsala

Seni yaz…

Kurşun kalem kırık
Kayaya vurmuş üç beş nemli kâğıt.

Hafızama karalasam harfleri
Aklım sende yitik.


Çokta biriktin sen…


Martı kulaklarına söylesem kafiyeleri
Çekip gidecek bir simit peşinde.

Sandalcıda zil zurna sarhoş
Dinlemez ki, dinlese de sarmaz onu bu aşk muhabbeti

Sokacak gırtlağıma zorla
Koca bir şişe şarabı

O ağlayacak
Ben efkârını çizeceğim maviye.

Ne sarhoş olmak istiyorum
Ne sandal ile oynaşmak

Tüketmem bir kolyoza
Yüreğimde biriken binlerce harfi.


Çokta biriktin.

Avuçlarımla yazsam kumsala
Gurup zamanı şimdi, ay gölgelerinde gözükmez ki

Yıldızlara nöbet tuttursam
Dalgalar Şimali dinlemez ki.


Korkum var
Yutacak yakamoz sana dair şiirleri.


Nereye karalasam ki
Sensiz çıplağım şu koca kumsalda.

Ne kalem var
Ne parşömen

Çokta biriktin sen…