[sandalli]

Köyümün Hali

Duydum ki köyümün bahçesi, bağı,
Daha yaz gelmeden kurumuş gitmiş,
İnsanlar yaşlanmış geçirmiş çağı,
Yürekleri hüzün bürümüş gitmiş.

Evlerde kimse yok, sokaklar bomboş,
Dağılmış düzenler, halleri bir hoş,
Kalmamış köyümde taş üstünde taş,
Sel vurmuş her şeyi sürümüş gitmiş.

Hiç genci kalmamış terk etmiş köyü,
Çeşmeler kurumuş akmazmış suyu,
Olmuyormuş artık dügünü, toyu,
Herkesler köyümden yürümüş gitmiş.

Sevdalar çektiğim yerler yıkılmış,
Terk edilmiş köyden bir bir çıkılmış,
O güzel illerden nasıl bıkılmış?
Kalpleri yerinden kürümüş gitmiş.

Aslında vatandır gönlümün yâri,
Gurbette özlemden yaşamım yarı,
Kalmamış dağların boranı, kar´ı,
O da benim gibi erimiş gitmiş.

Hala aklımdadır yemeğin aşın,
Bin candan değerli bir tane taşın,
Gezsem de dünyayı bulunmaz eşin,
Sana kötü diyen ürümüş gitmiş.

Yine de bulunmaz sen gibi vatan,
Kalmamış bir ocak ateşi tüten,
Unutulur sanma içinde yatan,
Siyahi acınla yürümüş gitmiş.

Hasan Ilter