[Kardelencicegi]

Çiçeklerin en çok da nazlı duruşları dokunur yüreğime.
Naif,kırılgan,dokunmaya kıyılamayan,küsecekmiş gibi...
Her an 'elveda' diyecek bir hal taşır çiçekler.
Bir çiçek kadar ölüme yakın kaç canlı var sanki.
Ne denli sevinçse çiçekler o kadar hüzünlüdür,ne kadar buluşmaksa o kadar ayrılıktır...

.....

Konfiçyüs,ömrünün ikinci baharında "Allah'ım bana bir ev dolusu kitap,bir bahçe dolusu çiçek ver." demiş.Hayatın geçiciliğini,biticiliğini ancak son demlerinde adamakıllı hisseden insan, çiçeklerle aynı kaderi paylaştığını anlıyor.Onun gibi soluyor,onun gibi kırılıyor,onun gibi ölüyor...
Hala çiçekci dükkanlarının önünden geçmeyi seviyorum.Hala çiçek adlarını öğrenmeyi ve onlarla konuşmayı özlüyorum.Hala çiçekcilerin camekanlarından bakarken korkuyorum.Hala göğe her baktığımda yıldızları çiçek olarak görüyorum...Ve hala çiçekleri birer küçük kuğuya benzetiyorum,yıldızların ışığın kuşatmasını püskürttüğü zamanlar onları seyredip dua ediyorum,onların Cennet kokusunu ciğerlerime çekiyorum...
Ve hala, eski bir dosttan gelen eski mektuplardaki o cümleyi hatırlıyorum:

"Kır çiçekleri uyurken de güzeldir..."


Ey Küskün Aşk/(Çiçeklerin Sözcükleri)
Bekir Biçer





[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]