Ferda abla
Eski kiremitlerle arkadaş olduktan beri
Sokaklar da yüz vermez oldu
Camı kapat perdeyi çek Ferda abla
Çakallar şehre indi
Sokaklar ihanet kokuyor
Bulutlar da geceyi örttü
ay gecenin koynunda
ben se banklarda sokak kedileriyle dertleşmede.
Yeşil eriklere uzaktan bakıyor çocukluğum
Bir avuç çağla getir Ferda abla
Boşaltılmış mahallenin ufunet kokulu odası
Hançer hançer ağıtlar duvarlarda
penceremden kara umutlar süzülüyor.
Gece renkli kan çekiyor kalemim.
Yazdıkça kanayan sızılara dönüyorum
Masumiyeti tükenmiş bir şehrin geceleri
Günahlar kol geziyor nöbet nöbet sokaklarda
Silkinip kalkacak takatim lağım çukurlarına düştü
Tutamadım yorgun avuçlarımla
Beni sen tut
Ferda abla
pes artık ben de terk ediyorum
Bu şehrin yüreğine saplayıp acıları
Ey acılar! Düşen uçağın sahte imanlısı acılar.
Artık size rest çekiyorum anlaşmayı feshediyorum
Beni sırtımdan vuran ihanetlere inat.
Kavgalarıma dönüyorum
Haber salın isyanlara
Dayanın geliyorum.
Haoşça kal
Ferda abla
(mansur58)