Fiziksel engeller ve sevgi - bir enstantene

[seva]

Dün eğitim verdiğim firmadan çıkıp, oğluma gitmek üzere durağa geldim. Durakta beklerken, bir bayanla bir erkek geldiler, olabildiğince hızlı adımlarla. Dikkatimi çekmelerinde ilk neden, adamın yüksek sesle kendisinden iki üç adım önde giden kadına seslenmesiydi. Dönüp baktığımda, ben yaşlarda bir kadın ve bir erkek gördüm.


Kadında, kalça çıkığı, bir bacakta kısalık, ellerinde kasılmadan dolayı rahat kullanamama ve görüşündeki ciddi bozukluğu belli eden, hafif öne düşmüş gözlükler ve daha iyi ya da rahat görebilmek için zaman zaman kocaman açılan gözler, yüzünde, yüz ve boyun kaslarındak sorundan kaynaklanan
gerilmeler vardı. Yürümeyip durduğu zaman, dengesini korumakta zorlanıyor ve kısa adımlar atıp, dengesini bulmaya çalışıyordu. Elinde kocaman bir torba tutan kadının yüzünde ve gözlerinde, herşeye rağmen, çok keyifli bir gülümseme dikkatimi çekti.




Ardından yetişmeye çalışan erkeğin de bir bacağı, ciddi biçimde aksıyordu ve kısa olmasının dışında, diğerine oranla zayıftı. Sol kolunu kullanamadığını farkettim. Onun da yüzünde ve gözlerinde içten bir gülümseme vardı.


Kadına yetiştiğinde, elini tuttu. Şakalaştılar. Sürekli sohbet ediyorlardı ve atıştırmaya başlayan yağmurdan bile paylaşacak bir şey çıkardılar. Onların neşeli tavırları beni de sardı.


Birkaç dakika sonra gelen bir minibüse atladı kadın, kocasını da çekerek, binip gittiler. Az sonra gelen otobüsle ben de yola çıktım.


Çok hoş bir tesadüf, otobüsteyken, Halkalı Toplu Konutların içerisinde, göreceli olarak tenhada kalan bir durakta çifti yeniden gördüm.


İkisi de oturmuş araç bekliyorlardı. Adam, kolunu kadının omzuna atmış, kadın, başını erkeğin göğsüne ve boynuna yaslamış, gözleri yarı kısık, yine konuşuyordu. Otobüsün durakta durduğu, 6-7 kişinin indiği süre içerisinde, onları gözlerken, adam başını döndürüp, kadını saçlarından öptü. Kadın
da buna, başını hafifçe kaldırıp adamın çenesini öperek karşılık verdi ve sağ eli ile tuttuğu, adamın sağ elini hafifçe sıktı.

O ara, benim onlara bakıp gülümsediğimi farketti. Sol elini, selam anlmına hafifçe kaldırdı. Otobüs hareket ederken, ben de sol elimi açtım. Karşılıklı selamlaştık.

Fiziksel anlamda engeli olmadığını düşündüğümüz ama sevgiyi duyumsayıp yansıtamayan insanların çokluğunda, bu ve benzeri istisnalar, bende, ,insan olduğumu, doğal, içten, çıkarsız sevgiyi anımsatan çok hoş izler bırakıyor.

Muhtemelen bu yazıyı okumayacak olan çifte, mutluluk, sevgiyi duyumsayamayanlara duyumsayabilecekleri sevgi dileklerimle.

Ahmet Rahmi Görkey

21 Eylül 2007


Paylaşmak istedim sizlerle. Gülüşerek , şakalaşarak , omuz omuza yaşamak. Elele engelleri aşmak.. Umarım herkese nasip olur.

[Abdurrahman 58]

çok teşekkür ediyoruz seva.muheteşem bir hikaye.herkesin ders çıkarması lazım bu hikayeden...