Büyük Tehlike / H. Karaman !!!

[sibelYILMAZ]

M. Ali Birand sanırım bir kitleye/kesime tercüman olarak katsayı adaletsizliğine son veren karar hakkında bir yazı kaleme almış. “İmam Hatiplileri kontrolde tutalım derken, diğer Meslek Okulu mensupları da cezalandırıldı. Ben bu açıdan baktığımda, katsayı kararının doğru bir adım olduğuna inanıyorum” dedikten sonra endişeleri (ni) sıralıyor:

“Meslek liselerinde okuyanların önünü kapatan katsayı sayısı, sadece ve sadece İmam Hatip Lisesi (İHL) memurlarının bürokrasinin belirli noktalarına gelememeleri, örneğin kaymakamlıktan başlayan sürece katılamamaları için yaratılmıştı. Ancak, şimdi de laik kesimlerde bir korku yaşanıyor. Acaba, yeni alınan bu karar ile İHL'lerinin artık önü açıldı mı ? Bundan böyle bu liselerden çıkanlar kolaylıkla bürokraside yükselip devleti kontrol altına alacaklar mı? Bugün Türkiye'nin Başbakanı İmam Hatip Lisesi mezunu� Bu okulların Türk bürokrasisine dindar kadrolar yetiştirme açısından büyük bir tehlike oluşturacağını söyleyen ve kaygı duyanların sayısı da hiç az değil.”

Bu satırlar, Türkiye'nin kurtulmadıkça rahat edemeyeceği, çağdaşlaşamayacağı, güçlenemeyeceği, farklılık içinde birlik ve beraberliği yakalayamayacağı bir düşünceyi, tavrı, duygu ve talebi yansıtması bakımından oldukça önemli. Çünkü bu kesime göre:

1. İmam Hatip Lisesi mezunu TC vatandaşları insan hakları belgelerinde ve Anayasa'da yer alan insan haklarından eşit olarak yararlanmaları sakıncalı olan vatandaşlardır. Başka vatandaşlar hangi okuldan mezun olurlarsa olsunlar devletin her kademesinde görev alabilirler, ama İHL mezunları almamalıdırlar; çünkü onlar, ülke için büyük tehlikedirler.

2. Devletin bürokratları “dindar” vatandaşlardan değil, “dinsiz” veya “dini gevşek”, “şöyle böyle bir inancı olan, fakat inancı davranışlarını hiç etkilemeyen” vatandaşlardan olmalıdır.

3. TC. vatandaşları dindarlar ve dindar olmayanlar diye ikiye ayrılır, bu ayrılık önemlidir, olmalıdır ve biri diğerinin haklarını engellemek için çaba göstermelidir, engellemek için demokrasi ve insan haklarından kısmen veya tamamen vazgeçmek gerekiyorsa bu da yapılmalıdır.

Şimdi bu düşüncede olanlarla bu ülkede birlikte yaşayacağız, ülkeyi birlikte savunacak, birlikte kalkındıracağız. “Tasada ve kıvançta beraber olacağız”.

Peki bu nasıl olacak!?

Olmayacağı belli.

Peki bu kimseler ne yapmak istiyorlar?

Ülkeyi bölmek mi, insanları birbirine düşürmek mi, halka rağmen iktidara gelip saltanat sürmek mi?

Başbakan İHL mezunu imiş, ülke için hangi kötülüğü yapmış, yapmış ise halk onu neden bir daha, bir daha seçmiş.

Hukuk devletinde kanunlar ve kurallar var; suç işleyen karşılığını görür, böyle bir şey olmuş mu?

Daha sorulacak çok soru, yazılacak çok cevap var.

Biz de soracak ve yazacağız.

Hayrettin Karaman - Yeni Şafak
hkaraman@yenisafak.com.tr

[abircan]

ALEVİ İMAM HATİP VE ZAKİR DEDE OKULLARI AÇILANA KADAR BU GÖRÜŞLERE KATILMIYORUM
MADEM EŞİTİZİ BİZDE ALEVİ İMAM OKULU İSTİYORUZ DEVLET BİZEDE OKUL AÇSIN BİZDE ÖĞRETMEN VERSİN BİZDE DİYANET VERSİN BİZDE 100 BİN MEMUR VERSİN, BİZDE VAKIF KURMA İZNİ VERSİN BİZEDE KURS AÇMA İZNİ VERSİN
EŞİT ŞARTLARDA YAŞALIM MADEM HEPİMİZ MÜSLÜMANIZ ARKADAŞLAR HAKSIZMIYIM, HERKES İNANCINI YAŞAMAKTA ÖZGÜRDÜR, AYNI ÖZGÜRLÜĞÜ BENDE İSTİYORUM
ALEVİ İMAM LİSESİ İSTİYORUMM MMMMMMMMMMMMM MMMMMMMMM MMMMMMMMMM MM MMMM MMMM MMM MMMMMMM MMMM MMMMMM MMM MM

HAYRETTİN KARAMAN SELAMLARIMI İLETİN, EMRE AKKÖZÜDE SAYGILAR BURADAN
ALEVİ İMAM LİSESİ İSTİYORUM
ALEVİ DEDEİ YETİŞTİRMEK İSTİYORUM HEM ALEVİ DEDESİ HEM DOKTOR HAKİM YARGIŞ BAKAN VALİ CUMHURBAŞKANI OLSUN İSTİYORUM
ALEVİ EMNİYET MÜDÜRÜ İSTİYORUM
ALEVİ MÜSTEŞAR İSTİYORUM
ALEVİ MİLLİ EĞİTİM MÜFETTİŞİ İSTİYORUM
ALEVİ KAYMAKAM İSTİYORUM
ALEVİ YÖK ÜYESİ İSTİYORUM
ALEVİ GENERAL İSTİYORUM

[sibelYILMAZ]

abircan Nickli Üyeden Al?nt?

ALEVİ İMAM HATİP VE ZAKİR DEDE OKULLARI AÇILANA KADAR BU GÖRÜŞLERE KATILMIYORUM
MADEM EŞİTİZİ BİZDE ALEVİ İMAM OKULU İSTİYORUZ DEVLET BİZEDE OKUL AÇSIN BİZDE ÖĞRETMEN VERSİN BİZDE DİYANET VERSİN BİZDE 100 BİN MEMUR VERSİN, BİZDE VAKIF KURMA İZNİ VERSİN BİZEDE KURS AÇMA İZNİ VERSİN
EŞİT ŞARTLARDA YAŞALIM MADEM HEPİMİZ MÜSLÜMANIZ ARKADAŞLAR HAKSIZMIYIM, HERKES İNANCINI YAŞAMAKTA ÖZGÜRDÜR, AYNI ÖZGÜRLÜĞÜ BENDE İSTİYORUM
ALEVİ İMAM LİSESİ İSTİYORUMM MMMMMMMMMMMMM MMMMMMMMM MMMMMMMMMM MM MMMM MMMM MMM MMMMMMM MMMM MMMMMM MMM MM

HAYRETTİN KARAMAN SELAMLARIMI İLETİN, EMRE AKKÖZÜDE SAYGILAR BURADAN
ALEVİ İMAM LİSESİ İSTİYORUM
ALEVİ DEDEİ YETİŞTİRMEK İSTİYORUM HEM ALEVİ DEDESİ HEM DOKTOR HAKİM YARGIŞ BAKAN VALİ CUMHURBAŞKANI OLSUN İSTİYORUM
ALEVİ EMNİYET MÜDÜRÜ İSTİYORUM
ALEVİ MÜSTEŞAR İSTİYORUM
ALEVİ MİLLİ EĞİTİM MÜFETTİŞİ İSTİYORUM
ALEVİ KAYMAKAM İSTİYORUM
ALEVİ YÖK ÜYESİ İSTİYORUM
ALEVİ GENERAL İSTİYORUM

Yorumuza saygı duyuyorum, ne sizi destekleyip sırtınızı sıvazlayabilirim ne karşınıza geçip hayır hakkızsın diyebilirim, evet her insan eşittir ve özgürdür ne olursa olsun kim olursa olsun söylene değil yüreğe bakmak lazım her zaman kelimeler her zaman doğruyu anlatmaz ama yürek asla yalan söylemez.... Saygıyla.....

[abircan]

sevgili hocam oğuz oyanın kaleminden bir karşı yazı

Tıpçı olmayan yöneticilerin bile, kolayca işine son verilebilir, dolayısıyla üzerinde daha kolay baskı kurulabilir bir araştırma görevlisi tipini tercih ettikleri için bu kesimler sahipsiz kalmaktadır.


Prof. Dr.Oğuz OYAN

“Üniversiteler gözbebeğimiz” deriz; yani en çok sakınıp koruduğumuz kurumlar olduğunu kastederiz. Acaba öyle mi? Üniversitelerin bilim üretmenin ve araştırma yapmanın zirvesi olarak değil de, sıradanlaşmanın, mesleki yüksek okullaştırmanın, ticarileşmenin, fiziki ve beşeri kapasitenin üstünde yeni öğrenci kontenjanları açmanın, şimdilerde de dincileşme ve tarikatlaşmanın yuvaları olarak geliştirildiği düşünülürse bu soruya olumlu yanıt vermek mümkün değil. İmam hatiplere katsayı uygulamazsanız, tüm liseleri imam hatipleştirmeye başlarsınız. Sorgulayıcı düşünceyi kapı dışarı ettiğiniz zaman, bilimi de dışarı atıyorsunuz demektir. Kuşku, sorgulama ve yaratıcılık yerine, iman, itaat ve ezberi geçirirsiniz. Bu durumda gidişat, ikili bir yapıya doğru olacaktır. Bir yanda bilimi esas alan sınırlı sayıda üniversite veya bunların bazı bölümleri; diğer yanda medreseleşen ve “suhte” lerine (medrese öğrencilerine) mesleki eğitim veren yüksek okullar… Bu gidişattan, bilim ve teknoloji temelli gelişmiş bir topluma geçiş yolu bulunmamaktadır.

Böyle bir toplu durumda, adları “araştırma görevlisi” olan öğretim yardımcılarının sorunlarının ilgi çekmesi bile düşünülemez. Garip bir tecelli olarak, farklı dünya görüşünden gelenlerin, dün olduğu gibi bugün de, araştırma görevlilerinin eğreti statüde çalıştırılmalarını aynı iştahla savunuyor olmaları dikkate değer bir ilkesiz ittifaktır. Önce konuyu açalım.

2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu’nun iki ayrı maddesine göre araştırma görevlisi istihdam edilebilmektedir. Karışıklık ve eğretilik de burada başlamaktadır. Yasanın 33/a maddesi araştırma görevliliğine atanma usul ve süresi hakkında kurallara yer veren temel maddedir. Yasanın 50/d maddesinde ise, “lisans üstü öğretim yapan öğrenciler… her defasında bir yıl için olmak üzere öğretim yardımcılığı kadrolarından birine atanabilirler” denilerek, farklı bir yoldan araştırma görevliliği statüsüne geçici bir geçiş düzenlenmektedir. İstisnai olması gereken ikinci yol, YÖK’ün telkinleri, üniversitelerin genelde tercih etmeleri nedeniyle giderek aslî yol olmuştur. Bugün Türkiye genelinde altı bin kadar araştırma görevlisi 2547’nin 50/d maddesine göre eğreti konumda görev yapmaktadır.

Atayanların amacı ve atamanın süresi bakımından aralarında farklılıklar olmakla birlikte, araştırma görevlisi olarak istihdam edilenlerin yaptıkları işin niteliği bakımından aralarında hiçbir farklılık bulunmamaktadır. 50. maddeye göre atanan lisansüstü öğrencisinin, sadece bu öğrenimi süresince atanmış olması ve üstelik her defasında bir yıl için atama işleminin yapılması nedeniyle, işin niteliğiyle bağdaşmayan bir eğretilik ve güvencesizlik söz konusudur. Ancak bu güvencesizlik ve geçicilik, üniversite/fakülte yöneticilerince, özellikle de tıp kökenli rektörlerce –ki çoğunluğu tıp kökenlidir- arzulanan bir özelliktir. Bu konuda geçmiş YÖK başkanları ve kurulları ile şimdikiler arasında herhangi bir zihniyet farkı da yoktur. Tek fark bugünkü YÖK’ün ve başkanının daha ileri giderek, 33. maddeye göre istihdam edilenleri dahi şimdi 50. maddeye geçirmenin hazırlıklarını yapıyor olmasıdır; böylece tüm araştırma görevlileri kadroları güvencesiz statüde birbirlerine eşitlenmiş olacaktır!

Oysa yapılması gereken bunun tam tersidir ve bu yolda bir kanun teklifi tarafımızca TBMM Başkanlığı’na bu ay sunulmuştur. Nitekim, araştırma görevlilerin Eğitim ve Bilim Emekçileri Sendikası aracılığıyla 31.7.2008 günlü RG’de yayımlanarak yürürlüğe giren bir YÖK Yönetmeliği’ni Danıştay’a taşımaları ve Danıştay Sekizinci Daire’nin bu yönetmeliğin (7) ve (8). Maddelerinde “hukuka uyarlık görülmediğine” ilişkin oybirliğiyle aldığı karar da, bizim bu yönde bir yasa teklifi vermemizin haklılığını göstermektedir.

Tıp kökenli rektörlerin geçici/eğreti araştırma görevlisi uygulamasına ilgisi belki anlaşılabilir: “Tıpta uzmanlık” gibi geçici ve her yıl onbinlerce tıp mezununun sınava katılımıyla yenilenerek işleyen bir usta-çırak ilişkisi için geçici araştırma görevliliğinin bir anlamı olabilir. Ancak sağlık bilimleri dışına çıkıldığında, araştırma görevliliğine talip olanların sayısında büyük bir yetersizlik söz konusu olmaktadır. Sosyal bilimlerde, edebiyat, fen, mühendislik bilimlerinde, güzel sanatlarda…bölümlerin yıllarca emek vererek yetiştirdikleri araştırma görevlilerinin, yüksek lisans veya doktoralarını tamamladıktan sonra kurumla ilişkilerinin kesilmek zorunda kalınması, sadece araştırma görevlileri açısından değil üniversiteler açısından da büyük bir kayıp anlamına gelmektedir. Ama işin gerçeği tıpçı olmayan yöneticiler bile, kolayca işine son verilebilir, dolayısıyla üzerinde daha kolay baskı kurulabilir bir araştırma görevlisi tipini tercih ettikleri için bu kesimler sahipsiz kalmaktadır.

Araştırma görevlileri bu uygulamalara karşı güçlerini birleştirmişler, 17 Nisan 2009 tarihinde 5 ayrı ilde 13 üniversitede eşanlı basın açıklamaları yaparak seslerini yükseltmişler ve hukuk mücadelesini başlatmışlardır. Şimdi bu nedenle de üzerlerinde baskı kurulmaya çalışılmaktadır. İstanbul Üniversitesi’nde altı araştırma görevlisi için açılan disiplin soruşturması, bize göre Başbakana onur doktorası verilmesinden daha fazla medyanın ilgisini haketmelidir.