Gül(e)Can

[HaZaN]

Gül(e)Can

''Vakit kaçtır tam olarak bilmiyorum
Sadece diz çöktüm alfabenin önüne..
Ben nakkaş, sen motif?
Seni bana yâr eyledim gülecan?''
..
Çek ellerini gökyüzünden..
Bulutların sırtındaki yükleri omuzlarına boşaltmasına izin ver. Kirpiklerinle örtme bulutları..Mutluluk yağıyor gül(e)can mutluluk..
Şerha şerha yarılsın toprak her yağmur taneleriyle.

"Bozkırlarım yeşersin gözlerindeki umut sağanağında.
Susuzluğuma merhem olsun ıslak saçların..Bırak yağsın dal dal umut"Bırak açabildiği kadar açsın Elif nâr bahçesinde..Şaşkın şaşkın bakma bana.
Eteğine doldur yağmurları..Sonra da ayıkla bulutlardan yağmuru..Göreceksin ki; avuçlarında sana kalanlar gül taneleri olacaktır..
Hani bir söz vardır ya; gül verenin elinde gül kalır..Sus şimdi..Zaman sükut zamanı. Yüreğini sıvazla " vâv " ile..Sonra da gülümse.. " elif " bereketiyle..Gülümse ki; duaya duran gözlerim gül sağanağında gusletsin kendini ..

" Sen varsın şimdi "

Yüzümü buldum yüzünde gül(e)can.
Sen varsın ya şimdi mutluluk kapıları sonuna kadar açık.
Dilimde mutluluk türküleri, gözlerimde dans eden binlerce kelebek..Her gülüşün bende bin mevsime denk gelirken köprüler kurarım gözlerine..
Kırlangıç olur uzanırım sana, yol olur vurulurum topuklarına..
Yolun sonunda sen varsın ya..
Her yokuş sana kavuşmanın habercisidir..
Sen varsın ya ekmek başka kokar burnuma..Bir başka tatlı gelir bir bardak su dudağıma..Saf tutarım mutluluğun her daim farzına.
Binlerce umut ekerim bozkır toprağına.
Bu yürekte bir gül yetişti ise bozkırda niye yetişmesin ki umut ...?
"Sen varsın şimdi... "