Ergenekon Neden Sivas'ı Seçti !

[Efe Cemil Şeker]

İç Anadolu’nun tam merkezindeki Sivas’ın üs seçilmesinin nedenlerinden biri, etnik ve dinsel anlamda farklı grupları barındırıyor olması. Bu farklı gruplardan en küçüğü Ermeni cemaati. Minas’ın kardeşi Yervant Durmaz Güler’in verdiği bilgiye göre, şehirde yaşayan Ermeni sayısı 200’ü geçmiyor. Gregoryen mezhebine mensup Ermenilerin sayısı her geçen gün azalıyor. Batıya göç ediyorlar. Sivas Nüfus Müdürlüğü kayıtlarında hâlen 1136 Ermeni vatandaşın kaydı bulunuyor. Sivas’ta nüfuz anlamında bir etkinliği görünmeyen cemaatin lideri konumundaki Minas Durmaz Güler’in, diğer Sivaslılardan bir farkı yok. Şehirle bütünleşen Durmaz Güler, aynı zamanda Kayseri, Tokat ve Erzincan’daki Ermeni cemaatlerinin de sorumlusuydu.

Ersin Gönenci, ülkü ocaklarında bir görevi olmamasına rağmen kuru bir milliyetçilik düşüncesiyle hareket eden biriydi. İşsiz güçsüz olmasının yanı sıra her yöne eğilimi olan, para ile her tarafa kayabilecek bir görüntü çiziyordu. Ülkü ocaklarına gidip ‘Hadi silahlarla (tabancalarla) fotoğraf çektirelim’ türünden konuşmaları, aslında bu camianın da olayın tarafı hâline getirilmek istendiğini gösteriyor. Gönenci, kar maskesi takıp silahlarla fotoğraf çektirerek söylediğini yaptı. İbrahim Şahin ile birlikte seyahat eden ve onu evinde ağırlayan Ersin Gönenci’nin, “Elimiz yüzümüz düzgün olsun. Yakında televizyona çıkacağız.” türünden sözleriyle aslında Ermeni cemaati liderine suikast hazırlığı içinde olduğu ve yakalanıp Türkiye gündemine gelmeyi beklediği anlaşılıyor. Artık zamanın geldiğini ve ölümlü bir iş yapacağını bazı güvendiği arkadaşlarına aktaran Gönenci, bunun için uzun bağlantılar kuruyor. Dindar ve milliyetçi portresi çizmeye çalışan Gönenci’nin namaz kılmadığı, milliyetçilik kimliğini sadece kendine statü kazandırdığı için kullandığı biliniyor. Ersin Gönenci’ye “Seni ülkü ocakları başkanı yapalım.” türünden bir teklif gidiyor, hatta o dönemin Sivas Ülkü Ocakları Başkanı’nın istifa etmesi için dövüldüğü ileri sürülüyor. Gönenci, çevresine topladığı bazı gençlerle birlikte hareket ediyor ve Sivas’ta ‘büyük adam’ portresi çiziyor.

ŞAHİN’İN TAŞERONU ERSİN GÖNENCİ’YDİ

Ermeni vatandaşa suikast planının tetikçisi görünümündeki Gönenci ile Şahin arasındaki ilişki polis tarafından net olarak ortaya çıkartıldı. Buna göre teknik takip sonucu 50’den fazla telefon görüşmesi tespit edildi. Birlikte fotoğraf çektiren ikiliden Gönenci’nin Ermeni vatandaş hakkında İbrahim Şahin’e sık sık bilgi verdiği, onun arabasıyla seyahat ettiği tespit edildi. Dengesiz bir yapı ortaya koyan Gönenci, işsiz bir gençti. Kendini ispatlamaya, ülkü ocağında kendini kabul ettirmeye çalışan, kavgalara karışan biriydi. Tıpkı Hrant Dink’in katili Ogün Samast gibi. Evinde yapılan aramada çok sayıda mermi ve Belgium Browning 14’lü tabanca, laptop, kama ele geçirildi. Gönenci, Güler’e yönelik suikastı 14’lü tabanca ile gerçekleştirecekti. İbrahim Şahin ile telefon görüşmesinde “Ocağı kendimize çekelim, ocağı ele geçirelim.” türünden sözleri polis kayıtlarına giren Ersin Gönenci, yaptığı görüşmelerin birinde ‘Ermeniler önden başka, arkadan başka konuşuyor.’ diyor, ardından küfürler savuruyor. Aslında bu telkin Şahin tarafından yapılmıştı. İbrahim Şahin, tetikçi Ersin ve arkadaşlarına ‘Ermeniler, Türkleri en çok Sivas’ta katletti.” diyerek bilgi ve rakamlarla suikasta zemin hazırlayrak motive ediyordu. Sivas’ta alttan alta ‘Minas, Türk çocuklarını Hıristiyan yapıyor’ dedikodusu ile düşmanlık oluşturulmaya çalışıldı. Oysa istihbarat birimleri Sivas’ta Minas kaynaklı misyonerlik çalışması iddialarını kesin bir dille yalanlıyor.

Şahin gibi Gönenci’nin de kullandığı cep telefonlarındaki sim kartlar kendi adına değildi. Polisin teknik takibine yakalanmayacaklarını düşündükleri için bu kadar açıktan ve rahatça konuşuyordu ikili. Ermeni cemaatinden bazı kişileri tanıyan bir kız arkadaşından cemaat hakkında bilgi toplayan, Minas Durmaz Güler’in dükkânının yerini öğrenen Gönenci, MSN’de konuştuğu kız arkadaşlarına ‘paşaları tanıdığını, birini yakında vuracağını’ söyleyip kendini önemli biriymiş gibi göstermeye çalışıyordu. Arkadaşlarına “Köye gelin, silah atalım!” türünden mesajlar gönderen Gönenci’nin Ergenekon’un üssü yapılan Şahin’in kullandığı villada silahlı eğitim gördüğü de anlaşılıyor.

İbrahim Şahin, eski Sivas Ülkü Ocakları başkanlarından Oğuz Bulut ile de irtibata geçiyor. Şahin, Sivas’a her gelişinde Bulut ile bir araya geliyor. Bu buluşmalar Bulut’un Sivas Ülkü Ocakları başkanlığı dönemini de kapsıyor. Hatta Bulut, Milliyetçi Hareket Partisi (MHP) ve Ülkü Ocakları Genel Merkezi tarafından ‘İbrahim Şahin’ ile görüşmemesi’ konusunda uyarılıyor. Gönenci ile ocaktan dolayı sürekli irtibat hâlinde olan Oğuz Bulut, zaman zaman Gönenci ile de görüşüyor. Bu görüşmeleri yakın dönem telefon kayıtlarına da yansıyor. Bulut ile Gönenci’nin 20 defa çeşitli konularda telefon görüşmesi yaptığı tespit ediliyor. Oğuz Bulut’un evinde yapılan aramalarda fişekler ve iki adet el bombası bulunuyor. Oğuz Bulut bu bombaları Karşıyaka Mahallesi’ndeki Çingenelerden temin ettiğini iddia ediyor.

İddiaya göre Oğuz Bulut, yurtdışına kaçan bir şahıstan bombaları temin etti. O kişi de bir özel harekâtçıdan aldı. Sivas Emniyeti ise bombaların menşeini kısa sürede tespit etti. Makine Kimya Endüstrisi (MKE) kayıtlarına göre bombalardan biri Emniyet Genel Müdürlüğü’ne, diğeri ise Deniz Kuvvetleri’ne, daha sonra da Jandarma Genel Komutanlığı’na zimmetlenmiş. El bombasının bir Çingene’den alındığı iddiası ise polis sorgusunda ortaya atıldı. Bununla el bombalarının nereden alındığının, Oğuz Bulut’a kim tarafından verildiğinin saklanmaya çalışıldığı anlaşılıyor. Antalya’da Ergenekon uzantılarının azmettirmesiyle ile üniversiteyi karıştırmaya çalışan alnı Zülfikâr dövmeli Ömer Ulusoy da elindeki silahı Diyarbakırlı birinden satın aldığını öne sürmüştü. Rahip Santoro’yu öldüren O.A.nın kullandığı Glock marka silahı kimin temin ettiği de tespit edilememişti. Bu olaylarda silahları verenlerin kimliğine, olayın perde arkasında henüz ulaşılamadı.

Oğuz Bulut, İbrahim Şahin ile 2003’te Tokatlı Hakan Bayram aracılığıyla tanışıyor. Hakan Bayram, çete suçundan tutuklu bulunuyor. Bayram’ın Ergenekon’un Sivas kolu ile irtibatı asılında sadece Bulut ile sınırlı değil. Aynı kişi yine Ergenekon kapsamında gözaltına alınıp serbest bırakılan M. A. ile de irtibatlı. M. A., çete davasından hâlen yargılanıyor. İbrahim Şahin’in Sivas’a gelip Sıcak Çermik’te konakladığı mekâna, kendisine bağladığı kişiler beşerli, onarlı gruplar hâlinde gidip geliyor. Şahin ve etrafına topladığı ülkücü gençler, aynı zamanda Ergenekon tutuklusu Muzaffer Tekin’i de Sivas’a davet ediyor. Şahin, Muzaffer Tekin’i “Vatansever, iyi bir arkadaşımız, bir strateji kuruluşunda beraber çalışıyoruz.” diye tanıtıyor. Ancak Tekin’in Sivas’a gelip gelmediği bilinmiyor. Eski Özel Harekât Daire Başkanı Şahin, Oğuz Bulut’tan Sivas’ta Kuvay-i Milliye ve Milli Mücadele Derneği’nin şubesini açmasını da istiyor. Bulut’a telefonda şöyle diyor: “Türkiye’de olup bitenleri görmüyor musunuz? Kürtlere taviz veriliyor, yabancılara toprak satılıyor. Siz de boş durmayın, tepkinizi gösterin.” Ancak Bulut, bu durumu görüşlerine önem verdiği büyüklerine danışıyor ve ardından Şahin’den uzaklaşmak istiyor. Şahin, daha sonra Bulut’u yine telefonla arıyor; ancak Bulut, Sivas’ta olmasına rağmen ‘burada değilim’ deyip Şahin’den uzak durmaya çalışıyor.

Yine operasyon sırasında gözaltına alınıp serbest bırakılan B.Ç. ile ilgili de birtakım iddialar bulunuyor. B.Ç., yürüyüşlerde ve bayrak gösterilerinde etrafına topladığı ortaokul ve lise öğrencilerine meydanlarda sloganlar attırıyor. Bu şahsın Ersin Gönenci üzerinden İbrahim Şahin ile irtibatı olduğu ileri sürülüyor. B.Ç.nin ev aramasında ortaya çıkarılan kalem tabancanın bozuk olmadığı belirlenmiş durumda. B.Ç.nin banka hesabından çıkan 28 bin Avro’nun ise trafik kazası geçiren kız kardeşine ait bir tazminat olduğu ileri sürülüyor.

Ergenekon zanlılarından İbrahim Şahin, Sivas’ta Ergenekon kapsamında gözaltına alınıp daha sonra serbest bırakılan İ.B.nin villasında kalıyordu. Şehrin zenginleri arasında yer alan bu şahıs, Sivas’ta kirada olduğu dükkânın sahibi ile de aynı ilişkiler içindeydi. İ.B.nin kirada olduğu dükkânın sahibi, haraç çetesi tarafından tehdit ediliyordu. Sivas’ın önde gelen market zincirlerinden birinin sahibi olan bu şahıs, Şahin’in kanatları altına alındı. R.A. adlı bu şahıs, “Aramızda başka ilişkiler var.” dediği İ.B.den ciddi bir kira almıyordu.

Şahin, Sivas’ta ülkü ocaklarının zeminini kullanıp hücre tipinde kendine yakın bir yapı oluşturdu. Sivas’ın etnik yapısını çözmeye, bu etnik farklılıkları birbirine düşman etmeye çalıştı. Hem Ersin Gönenci hem Oğuz Bulut hem de diğer bazı sanıkların ülkü ocaklarına gelip gittikleri biliniyor. Zaten bu durumu Sivas Ülkü Ocakları Başkanı Salih İşler de kabul ediyor. Ancak İşler, ocağın bir okul olduğunun ve bir okulda suç işleyen bir kişiden dolayı herkesin sorumlu tutulamayacağının altını çiziyor. İşler, “Bu kişilerin ocak ile bağlantısı kesilecek mi?” sorusuna ‘davanın sonucunu bekleyip görelim’ şeklinde cevap veriyor: “Mahkeme suçlu bulursa ondan sonra hareket edeceğiz. Ama şu anda kesinleşmiş bir şey yok.”

Sivas aslında ülkücü gençler ve bazı radikal Aleviler üzerinden karıştırılmak isteniyor. Sivas’ta görev yapan bir yetkili, “Sivas’ı birkaç kez ipten aldık!” diyerek tedirginliklerini dile getiriyor. Emniyet, olay çıkmaması için, bu şehre gelen Mustafa Balbay, Türkan Saylan gibi ziyaretçilere üst düzey koruma uyguluyor. Aslında bu güvenlik endişesinin haksız olmadığı da yine Emniyet’in yaptığı operasyonlar ve aldığı sıkı tedbirlerden anlaşılıyor.

İddiaya göre Ersin Gönenci’ye bağlı 13 kişiden oluşan bir ekip vardı. Bu gençler her türlü olayda ortaya çıkıyordu. Yine aynı kaynaklara göre Sivas’ta bir değil, üç Ermeni vatandaş öldürülecekti. İlk önce Minas, ardından iki Ermeni daha hedefteydi. Suikast sadece Ermenilerle sınırlı kalmayacaktı. Ersin ve arkadaşları Ergenekon operasyonunun yapıldığı gün Cumhuriyet Üniversitesi’nde okuyan iki öğrenciyi PKK’lı oldukları gerekçesiyle ‘indirecekti’. Zaten bu şekilde anlaşmışlardı. Olayı Ersin’e bağlı çalışan Ç.Ş. ve M.K. isimli şahıslar organize edecekti. PKK’lı iki öğrencinin onların deyimiyle ‘indirilmesi’ üniversiteyi karıştırmaya yetecekti. Zira 27 bin mevcuda sahip üniversitede okuyan öğrencilerin önemli bir kısmı Doğu ve Güneydoğu kökenliydi.

Üniversite, polis kayıtlarına göre, daha önce de karıştırılmak istenmişti. Amaç üniversite görünse de burada patlak veren olayın şehre taşınması planlanıyordu. Nitekim 2005’teki Nevruz kutlamaları sırasında Mersin’de Türk bayrağının yakılması, Sivas’ta kısa sürede karşılık bulmuştu. 8 Nisan 2005’te üniversitede bölücü-sol örgüt ile ülkücü öğrenciler arasında başlayan kavga büyüdü. 11 Nisan günü birbirine giren gruplara etkin müdahale eden Emniyet güçleri iki gruptan 49 elebaşı öğrenciyi gözaltına aldı. Bu sırada Atatürk Caddesi üzerindeki ülkü ocakları önünde toplanan bir grup genç ‘Türk bayrağı yakılıyor, ne duruyorsunuz!’ diye tahriklere başladı. Ancak polisin erken müdahalesi ile olaylar sakinleşti. Gözaltına alınan öğrenciler de şehre inmesinler diye birkaç gün nezarethanede tutuldu. Aslında bayrak gerilimi Sivas’ta daha sonra da devam etti. Güneydoğu kökenli bazı esnafların camları kırıldı. Olayı gerçekleştirenler ise Türk İntikam Tugayı (TİT) imzası atıyordu.

[Efe Cemil Şeker]

Sivas’ı karıştırmak isteyenler boş durmuyor. 2006’daki 2 Temmuz etkinliklerinde özellikle Avrupa’dan gelen ve Ali’siz Aleviliğin öncüsü yapan Alevi grupların tahrikler yaptığı kayıtlara geçiyor. Aleviler, merkezin dışındaki Seyrantepe Mahallesi’nden Madımak Oteli’ne doğru yürümeyi planlıyor. Birtakım provokatörler bu kortejde bulunarak kalabalığı ve çevrede bulunan vatandaşları provoke etmeye çalışıyor. Bu çabalar akabinde çevreden sataşmalar başlıyor. Ancak emniyet bu olayı hemen sonlandırıyor ve Sivas’ı büyük bir tehlikeden kurtarıyor. Zira 10 bin kişinin mahalleler arasında sloganlar atarak yürümesi yeni bir Sivas olayını başlatacaktı. Avrupa uzantılı Alevi gruplarının organize ettiği olay yatıştırıldı ve kutlamalar güvenlik çerçevesinde sürdürüldü.

Aleviler üzerinden gerilim oluşturup şehri karıştırma girişimlerinin ikincisinin tarihi Kasım 2008. Zara’da 7. sınıfa giden 12 yaşındaki N.Ş. isimli bir kızın başı taşla ezilerek öldürülmesi ilçeyi karıştırdı. Maktulün Alevi olması ve küçük yerde katilin aynı günlerde bulunmaması, Alevilerin ‘Polis olayın üstünü örtüyor!’ şeklinde tepkisine neden oldu. Ardından cenaze töreni tam bir gösteriye dönüştü. İstanbul Sarıgazi ve Sultanbeyli’den otobüslerle gelen Aleviler gösterilere katıldı. Emniyet birimleri olayı büyümeden sonlandırdı. Zaten, Poşo olarak tabir edilen katil zanlısı genç de kısa sürede yakalandı. 15 Ocak 2008’de de yine Sivas Emniyet’ine ‘Cumhuriyet Gazetesi yazarını öldürecekler’ diye bir ihbar ulaşıyor. Emniyet birimleri derhal olayı takibe alıyor ve ihbarın farklı olduğunu lokal bir alacak-verecek ve şahsi husumet meselesi olduğunu tespit ediyor. Ancak konu şehirde kulaktan kulağa çok daha farklı şekilde yansıyor. Bir başka olay ise iki ay önce gerçekleşti. Bir grup, İşçi Partisi’nin tabelasını ve bayrağını bir yere götürüp yakıyor. Faillerin kısa sürede yakalanmasıyla olay büyümeden önleniyor.

Her dönem karıştırılmak istenen Sivas kendine has yapısı ve kültürüyle önemli bir şehir. Sürekli dışarıya göç veriyor ancak nadiren göç alıyor. Şehrin asıl sakinleri İstanbul gibi büyük şehirlere göç edince onların yerini kırsaldan gelenler doldurdu. Son 10 yılda Sivas, yüzde 12 oranında göç verdi. Aleviler şehir nüfusunun yüzde 12’sini oluşturuyor. Alibaba ve Seyrantepe mahallelerinde yoğunlaşıyorlar. MHP’nin Sivas genelinde aldığı oy ise 30 bin civarında. Ancak kentin ciddi bir refleksi var. Gruplar arasında sorun yok; lakin küçük kıvılcımların şehri kısa sürede yakacak potansiyeli mevcut.