dertliler köşesi

[ebubekir çakmak]

yanımda kimse olmadığından değil yalnızlığım,yalnız olduğumu söyleyebileceğim kimsem olmadığı için yalnızım...

[ebubekir çakmak]

-------------son eserisin şu qarip yüreqimin----------------------------



sessiz çıglıklar bunlar yüregimden kopan
sensiz gecelerde aglayan ve kanayan
bir aksam üstü düsürdügüm ansızın
ve çekip giden bir yalnızlık türküsü
ve hiç olmayacagını bildigim bir sen ve bir ben
yok olmaya yüz tuttugum geceler
artık avunmanın bir anlamı yok sensizliklerde
derin uçurumlara sürüklendim kalbimle
gelsen neye yarar artık gelme istemem
bu canım hüzün doldu sevgin kalmadı bende
ask acısımı daha zor yoksa yoklugun mu zor olan
bir damla gözyasım var sana sakladıgım
bir damla kan var yüregimden damlattıgım
içimdeki solan çocugu avutamazsın
artık ne fayda onu yasatamazsın
bir mazi olarak içimde hep kalacaksın
vuslatta gizlidir gözler
öldügümde belki beni anlarsın
kan damladı içime sen bile çıkaramazsın
sevdanı yüregimden öyle kolay atamazsın
bir yaprak oldum sonbaraha yüzünü dönen
ilkbaharı istemem yesiller senin olsun
benim rengim sarıdır bütün renkler senin olsun
gül en güzel çiçektir çiçeklerin içinden
gönlümdeki bütün güller al senin olsun
acımanı istemem bu garip sevdama
agladıgımı bir ben bileyim bu garip askta
gel diyemem hiçbir zaman sana
kalbimi geri ver yeter çektigim
artık üsüyor ellerim hiç olmadıgı kadar
benden çaldıgın yıllarımı geri ver bana
gönlümün gülleri boynunu büktü
bülbüller konmaz ne yapsın harabe yeri
sensizlikten arta kalan askım ne büyüktü
can çekisiyor simdi bütün günlerim
ömrümün her deminde yine seni beklerim
gel desem gelirmiydin bana
üsüyen yüregimi sararmıydın kollarınla
yaralarıma tuz basıp aglarmıydın bu aska
sen hiç bilemedin anlamadın halimi
gözlerimdeki bir bakısta bütün sevdam gizliydi
sen bakmadın istemedin ki yürekten beni
yazık geçti sensiz günlerim
özledim desem gelsen ne fayda
içimdeki kırık dökük hallerin
ve bir depremden arta kalan
son eserisin su garip yüregimin...

[ebubekir çakmak]

bir kurşun sakladım kendime------------------------
tam senin olduğun yere,,kalbime
giderken acıttığın,, yarım bıraktığın yüreğime...
bir yalnızlık sakladım kendime
tam odamda senin uyuduğun o yerde
giderken çarptığın kapının ardın da
bomboş bıraktığın bu evde...
bir uçurum sakladım kendime…
beni attığın beni yaktığın o sokakta
diz üstü çöküp
arkandan baktığım bu şehirde
bir ölüm sakladım kendime
işte tam burada elweda dediğin
seni sewmiyorum diye haykırdığın cümlelerde
bir ölüm …
bir ölüm sapladım bedenime…!

[ebubekir çakmak]

------------aşk-ı muamma...







adı ızdırap olmuş lügatimde aşkının



bitimsiz cümleler kuruyorum senden yana



virgülüm yok aşkının arasına



nokta koyamıyorum lügatimdeki aşkına



her satır sonunda hayatım sana üç nokta…



soru işaretleriyle dolu aşkında



satır başı oluyorum her cevaba



konuşma çizgim yok



konuşulacak cümleleri siliyorsun ben yazdıkça…



yaralı cümlelerim kanıyor aşksızlığına….



biliyosun ya



sadece, üç noktayım ; bitim aşkıyla yanan aşkına.



karalıyorum seni hayatıma, siliyorsun umursuzca



karalıyorum seni bahtıma



karaladıkça, yanıyorum bahtsızlığıma



karaladığım kalbimden kazıyorum arsızca



ve defalarca...



bitiyorsun mevsuk aşkımda



ve ben sana yine üç nokta…



ölüm beğeniyorum ölümlerden



yine de silemiyorum seni tümcemden



sen beni silerken tümcenden



ben seni kazıyordum tümcesi yitik yüreğimden



kalan İzlerine aldırmıyorum,



kanayan yüreğime aldırmıyorum



aldırmıyorum; yanan yüreğime…



yanıyorum…



ve koca bir ömrü aşkınla noktalıyorum.

[ebubekir çakmak]

sokak köpekleri kadar bile gurulu olamadin be sevgili.




diyemedin bitti diye. aldattim, yalandi diyemedin. oysa tüm kapilari açik birakmistim sana. söyle dedim. anlat dedim ama onu bile beceremedin sevgili. bugün yolda gelirken bir sokak köpegi gördüm kararttigin düslerim gibi kapkaraydi, agzinda yoldan buldugu bir bez parçasi çekistirip duruyordu. öylece baktim karsidan yanindan geçerken ufak birde gülücük verdim. öylece bakti suratima oldugu yerden. simdi simdi anlamlandiriyorum. iste o bez parçasi gibiydim bende ellerinde. ben bir bez parçasi bile olmayi becerdim de sen o köpek kadar bile gururlu olmayi beceremedin be sevgili. bagiramadin yüzüme söyleyemedin bittigini. öylece asili kaldi askim(iz) havada. beklerdim ki tek kursunla çek vur bu aski. ama sen onu bile beceremedin. astin kalbimi, askimi, yüregimi. bekledin ki can çekissin. belki ölmezde döndügünde sen alir kurtarirsin onu ipten. o zaman kurtaricisi sen mi olurdun sevgili? yeniden kucak mi açardi sana yüregim? bu degildi benim ugruna canimdan geçtigim ömrümden vazgeçtigim adam. adamdi benim sevdigim. sen adam bile degilmissin ki sevgili. hiçmissin sen. koca bir hiç hemde. bitti diyemeyen. bende her sey yalandi demeyi bile beceremeyen. karsima çikmaya yetecek kadar yüregi birak bitti diyebilecek kadar bile yüregin yokmus senin sevgili. oysa bende öyle bir yürek varki çocuk var olman gerek. kaldiramadin sen böylesi sevilmeyi, böylesi sevdayi. oysa ben sen hep büyük sevil istedim. o yüzdendi seni böylesi büyük sevisim. daglari karsima alisim. oysa kendi sevgimle ürkütmüsüm seni. hani kaçar ya sokak köpekleri üzerine yüründügünde sende öyle kaçtin büyük sevilmekten, öyle ürktün. beklerdim tek kursunla çek vur bu yüregi. ama onuda berecemezdin degil mi sevgili? biliyordun degil mi tek bir kursunla degil sarjörler bosaltsan üzerine yine de ölmezdi bu yürek. pes etmez, yorulmaz, bikip usanmaz, ölmezdi degil mi sevgili? bekledim sokaktaki köpek kadar yürekli ol bagir yüzüme... tek bir seyi çok iyi bildin sen sevgili kendinden nefret ettirmeyi... simdi sokakta gördügüm o kara köpege verdigim tebessümü vermeyecek kadar kin ve nefret doluyum sana, bunu da bil sevgili....

[ebubekir çakmak]

hangi sevgili var ki, senin kadar duyarsız ve kalpsiz?
ve hangi sevgili var ki, benim kadar çaresiz?
seni ararken kendimi kaybetmekten yoruldum.
bulduğumu zannettiğimde
kendimden ayrı düştüm.
öyle bir aldanışım vardı işte ufak. sevimli. İvedileşmiş aşk kırıntılarının kapatamadığı yürek boşluklarım dolmuyordu, tipik havuz problemi. hangi musluk gözlerim olmuştu bilmiyordum ama gidiyordum...
"bu garip bir veda olacak
çünkü aslında hep içimdesin.
ne kadar uzağa gitsem de
gittiğim her yerde benimlesin."
bu gidiş uzaklaşma olmayacak biliyorum, nereye gitsem kendimi kovalayacağım. bu iç aynaların sinek pisliğiyle teması olmuyor bilirsin.
suçuma dair bir kaç günah kefilim. sevaplarım senle kalsın, öyle güzelsin..
"söylenecek söz yok.
gidiyorum ben.
hoş çakal, hoş çakal"
hoşça kal demek de yetmiyor, hala söyleyecek bir şeyler arıyor, olmadı karalıyorum en ücra yerlerini bir harita metot defterinin. kara kalem çalışmalarındaki suretler hep seni andırıyor, yüz hatlarında hep hüzün..
"ben bir kısrak gibi gelmişim dünyaya,
şahlanıp koşmak içimde var.
hoşçakal."
söylenecek sözleri de tüketebilirmişim meğer.
seviyorum seni ama hoşçakal..!
sana, göz yaşlarımı bırakıyorum. en derin yerinden kalbimin, en derin yerine kalbinin, sevgimi bırakıyorum! öyle çok seviyorum ki seni, işte o yüzden gidiyorum!

[ebubekir çakmak]

adını alçak koydum kaçip gittİğİn İçİn.. gidişinin adıni ölüm koydum benİ öldürüpte gittİğİn İçİn

[HaKaaN]

Beş kuruşluk asşkına deger verdim
Sen beni satıp gittin
Seninle yaşadığım her gune
Lanet ettim
Gitte geriye dönüşün olmasın
Gitte bu kalbim
Senin gibi ******** için
Bir daha carpmasın

[thesaduf58]

elimdeki sazla,
çaldım ben yari,
vur dertli dertli,
çal dertli dertli,
can dertli dertli,
gönül koydum yare,
bulun bir çare,
içimdeki hasret,
sönmez bahane,
gelin görün beni,
can dertli dertli,
dost dertli dertli,
ben dertli dertli....

[HaKaaN]

Kirdin hatirimi yedin ömrümü
Tövbe olsun daha aramam senin
Bosuna vermisim sana gönlümü
Tövbe olsun daha aramam seni

Seherde aglayan bülbüle döndüm
Hasretinle böyle yandim ha yandim
Seni hakikatli birisi sandim
Tövbe olsun daha aramam seni

Bir zamam hayalin bana yeterdi
Görünce gönlümde güller biterdi
Her dedigin birbirini tutardi
Tövbe olsun daha aramam seni

Akarsuyum sensiz duramazimis
Bu yarayi kimse saramazimis
Sana kurban olan yaramazimis
Tövbe olsun daha aramam seni