SEVDİM İŞTE....

[muhali]

Yunanlı kadın da sevmişti işte….

Tanrılara eştir o benim için
dizinin dibinde oturan erkek
duyabilen senin yanı başında
tatlı sesini, büyüleyici gülümseyişini.
hoplatır evet böylesi yüreğimi
görür görmez yüzünü çıkmaz olur
sesim soluğum, dilim tutulur,
birden her yanımı bir alevdir sarar inceden ince
kulaklarım uğuldar, hiçbir şeyi görmez gözlerim
bir ter boşanır üstümden, titrerim tüm bedenimle ölecekmişçesine
yemyeşil olurum çimenlerden de yeşil...

(Safo: Azra Erhat, Cengiz Bektaş, s: 75, Cumhuriyet Gazetesi, Dünya Klasikleri dizisi).

[muhali]

Hole-un ana da çocuklarını böyle sevmişti işte…


"Kaatiller!
Sen, sıcak kucağımdan
Çıkarken,
Eline kara kan parçası
Tutarak dünyaya geldin.
Hasar da kendisinin meşimesini ısıran
Köpeğe benziyor.
Kayalar üzerinde sıçrayan
Kaplan gibi,
Hiddetini basamayan
Arslan gibi,
Canlıları yutmak isteyen
Büyük yılan gibi,
Kendi gölgesine saldıran şahin gibi,
Sessizce avını yutan turna balığı gibi,
Yavrusunu ökçesinden ısıran erkek deve gibi,
Fırtına esnasında yaklaşan kurt gibi,
Yavrusu takip edemeyince
Yavrusunu yiyen anggir ördeği gibi,
Yuvasına yaklaşılınca sürü ile savunmaya girişen
Çakal gibi,
Yakalarken yanılmayan pars gibii,
Körükörüene saldıran ev köpeği gibi
Öldürdünüz!
Gölgemizden başka arkadaşımız yokken,
Hayvan kuyruğundan başka kamçımız yokken,"


(NOT: Tuttukları bir balığı Bekter ve Belgutai, Temuçin (sonra Cengiz Han olacak) ve Hasar’a vermeden kendileri yerler. Temuçin’in, annesi Ho’a Ucin’e söylediğine göre, daha önce yaptıkları kuş avında da aynı şeyi yapmışlardı. Sonunda Temuçin, Bekter’i okla vurarak öldürür. Anneleri Ho’a Ucin, durumu öğrenince yukarıdaki şiirsel konuşmayı yapar. ) (Moğolların Gizli Tarihi, s: 29. Türk Tarih Kurumu).

[muhali]

Kör Veysel de böyle sevmişti işte…


Ay geçer yıl geçer uzarsa ara
Giyin kara libas yaslan duvara
Yanından göğsünden açılır yara
Yar gelmezse yaraların elletme..

(Aşık Veysel)

[muhali]

Romanlardaki kahramanlardan biri de böyle sevmişti işte…


“… Ama aslında kendisi içine çevirmişti gözlerini, yüreği üzüntü ve özlemle dolup taşıyordu. Ne demeye, ne demeye buradaydı sanki ? .... Ama hayır , yeri yine de burasıydı onun, istediği kadar İgne’den uzak tek başına pencere önünde dikilsin, salondan gelen uğultular, kadeh şıngırtıları ve gülmeler arasında sıcacık yaşamın çın çın yankılandığı ortamda Inge’nin sesini ötekilerden ayırt etmeye çalışsın, kendini hep inge’nin yakınında bildiği burasıydı yeri !

Inge gelmeliydi Şimdi! Onun salondan ayrıldığını fark etmeli, ne durumda bulunduğunu hissetmeli, kimseye belli etmeden peşinden çıkıp gelmeli, kendisine acıdığından bile olsa elini omzuna koyup şöyle demeliydi: ”Haydi dön salona, aramıza katıl, üzülme, seni seviyorum.” Gerilere kulak kabarttı ve saçma bir gerilim içinde Inge'nin gelmesini bekledi. Ama Inge gelmedi asla böyle bir şey olmadı.” ( Thomas Mann: Seçme Öyküler)

[Salim58]

[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]

[doğan bulut]

[ayten58]

doğan bulut Nickli Üyeden Al?nt?

doğancım çok teşekkür ederim bu bi harka bee çok güzel bayıldım bu resme keşke tablosu olsa hemen alırım

[bahar5834]

[ayten58]

sev seni seveni kıymet bileni
seni anlayanı değer vereni
sana hayat vereni
gözlerinde güleni

[doğan bulut]