AŞK OLSUN

[Kardelencicegi]

Ask olsun..........

Sırılsıklam iliklerime işliyor nisan yağmuru
ılık bir rüzgar yalayıp geçiyor alnımı
sevgi tohumlari ekiyorum yeryüzünün yüreğine
tomurcuklanıyor içimdeki güller
çimil çimil yeşeriyor yarınlar
rengarenk çiçekler açıyor dusumun gergefinde
kovuyorum bütun acıları yurdumun haritasından
en güzel gülücüklerini kuşansın diye çocuklar

sevinçle süslüyorum güneşin gülyüzünü
ak güvercinler uçuruyorum sonsuz maviliklerine düsüncelerin.
tarihin derinliklerine gömüyorum düşmanlıkları kırgınlıkları
çizgi çekiyorum bütün savaşların üzerine.
bütün yüreklere barış yazıyorum
barış koyuyorum bütün çocukların adını
barışıyorum bütün dünyayla
En güzel çiçeklerini açsın diye çiçekler

topluyorum kursunlari birer birer çocuk bedenlerinden
kan damlamış gül yapraklarını öpüyorum utançla
tüm çocukların yüzünde ışıklı bir gülümseme dağılıyor evrene
ay çıkıyor buluttan
bütün yıldızlar göz kırpıyor yeniyetme sevdalara
tomurcuk tomurcuk fışkırıyor kalplerde hayat
annelerinin memelerine sarılıyor bebekler.

sevginin sıcak buğusu dağılırken akşamlara
sevinç gözyaşları döküyorum köpüren denizler üzerine
anamın ak sütü gibi ak aydınlık ve duru
oturup şiirler yazıyorum alaca şafaklara

ve yeni bir dünya yaratıyorum yeni bir sevda
dostluktan kardeşlikten yaşamdan yana
tutup adını şiiristan koyuyorum bir şiirden aldığım
en güzel şiir bundan böyle aşk olsun diye

[dark_yamtar58]

[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]

[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]

KARDELEN

Bu bendeki bir dert ki, anlatamam kimseye
Kulak verip de beni dinler misin kardelen
Sardı tüm benliğimi, mecalim yok gülmeye
Sende benimle ağlayıp, inler misin kardelen


Mis gibi sıla kokan eş, dost mektuplarında
Taze güller yeşerir eski anılarında
Hatıralarla dolu gurbet akşamlarında
Hasret denen türküyü söyler misin kardelen




Bütün duyguları bir deftere yazmanın
Dertlerini duymayan duvara anlatmanın
İçinde ne var ise hep içine atmanın
Ne demek olduğunu bilir misin kardelen


Dostu oldum kaç defa sabahsız gecelerin
Defterimde yeri yok, anlamsız hecelerin
Çözemedim bir türlü bu zor bilmecelerin
Cevabını sen bana çözer misin kardelen


Ne kadar tatırsa da ayrılık acısını
Unutamazsın yine onun hatırasını
Bir kenara bırakıp acısı, tatlısını
Hepsini bir kalemde siler misin kardelen


Anlat sende içini, dök dışına ne varsa
Hiç düşünme kalbimi, bırak yansın yanarsa
Bu derdi sen benimle paylaşır mısın, yoksa
Bakıp bakıp halime güler misin kardelen


Bilirim ben yerini, sormam sana nerdesin
Senin yurdun dağlarda, sen hep yükseklerdesin
Nasıl gelsem yanına, sen hep yükseklerdesin
Eğilip de elimden tutar mısın kardelen


Ah gurbet, sen içimde dinmeyen bir sancısın
Bazen iyisin amma çoğu zaman acısın
Ey kardelen! Sen bana neden çok yabancısın
Çaldım işte kapını, açar mısın kardelen


Senin de gözlerin yaşlı, ağlamışsın besbelli
Yoksa sen de benim gibi naçar mısın kardelen
Bu topraktan çıkıp da karları delmişsin ya
Mevsimin gelmeyince açar mısın kardelen


Derdimi de dinledin, sana ağır gelirse
Yine toprak altına kaçar mısın kardelen
Ya ölüm günü gelip de alırlarsa ruhumu
Benimle gökyüzüne uçar mısın kardelen

Hayrullah Paşalıoğlu

Kardelen ve Hercai



Günümüzden yıllarca önce birbirini çok seven iki çiçek varmış. Bunlardan erkek olan, sevgilisini o kadar çok seviyormuş ki, baharda açtıklarında diğer çiçeklerden onu kıskanıyormuş. Buna dayanamayan erkek çiçek, baharda binlerce çiçeğin içinde açmak ve kalabalığın içinde kaybolmak yerine kışın dondurucu soğuğunda açarak, canından çok sevdiği sevgilisini daha fazla görmeyi hayal etmiş. Yine bahar gelmiş tüm çiçekler toprağı yedi renge boyamış. Erkek çiçek, kışın kurduğu hayallerini anlatmış. Dişi çiçek de sevgilisinin fikirlerini çok beğenmiş ve bir dahaki sefere hiç kimsenin açmaya cesaret edemediği, kışın dondurucu soğuğunda açmak için sözleşmişler. Bahar bitmiş, yaz geçmiş ve kış gelmiş. Sevgilisine kavuşma hayalleri ile yerinde duramayan erkek çiçek, karın bir yorgan gibi kapladığı toprağı delerek yeryüzüne çıkmış.


Bembeyaz karlar içinde o renkleriyle göz kamaştıran sevgilisini aramış, aramış, aramış... Ama bulamamış. Ümidini yitiren erkek çiçek bir süre sonra üzüntüsünden boynunu eğmiş ve soğuğun şiddetine daha fazla dayanamayarak hayatını kaybetmiş. İşte o günden sonra aşkı için kışın dondurucu soğuğuna bile aldırmadan karların içinde açan çiçeğe kardelen ve ona sadık kalmayıp aldatan sevgiliye de hercai adı verilmiş.



Her kış açar kardelen çiçeği ve yalnızca göğe aşıktır artık..

Ve yüreğim derki ;

yüreğinde kardelen kadar cesaretin yoksa sakın ola aşık olma...

[Kardelencicegi]

aşk olsun

bu akşam çiçek kokularıyla sarhoş soluduğum hava
kızıla çalmış ufukta,
takılı kaldı gözlerim
tam şair akşamı diyorum içimden
şiir akşamı
vur tamburun tellerine üstad
inlesin nağmeler mızrabın da
yol olsun gönlüme hasretle andığım aşk.

kucak dolusu mısralarla gelmeliyim meclise
hey…şiirin pamuktan eli
değ usulca terleyen anlıma..

yar sözü…yaren sözü
peleseng mi oldun dilime
tek kişilik meclisim de
sen söyledin, ben dinledim
bir olmaz şarkıya yükledim
umut be…gözü cıksın
kime ne…..


yüzleşmeliyiz bu aksam
ben ve delidolu hayallerim
çetin bir düello olacak inan
şiir şiire…
Allah kahretsin yine o baygın koku
usulca kaybediyorum savaşı..
birazda gönüllüyüm galiba….esarete

deli dolu çağlayanlar geliyor usuma
sonra çılgınca akan nehir kıyıları
derdimi saman çöpü sallarda
girdaplara atışım geliyor
soğuk kış günlerinde karlı yamaçlarda
karanlıkları yırtan kararlılığım
vay be neymişim ben…dedirten

vakit geçmiş…yolsa uzun
olsun be gözüm olsun….
madem ki …duyuyorsun şu tamburun sesini
ve ellerin uzanıyor umuda
ne olursa olsun…
bu gece…şiir olsun …
aşk olsun

[Kardelencicegi]

ŞARKININ İÇİNDEN SEN GEÇİYORSUN

Bir şarkıda kayboldum demin
Yolumu bulmak zaman alacak
Çok mu geç kaldım güller dermeye
Şarkının içinden sen geçiyorsun

Bahar geçiyor az kaldı yaza
Mehtabımın sesi, ay ışığım
Denizimin usul dalgası
Ellerimi uzatsam tutar mısın

İstanbul sesleniyor çığlık çığlığa
Bir vapur geçiyor düşlerimden
Köpük köpük dalgalar
martılar yoldaşı…içinde sen…

Alıp başımı gelesim geliyor
Kokusunu duyuyorum soluduğun havanın
Bir şarkıda kayboldum demin
Şarkının içinden sen geçiyorsun..

[Kardelencicegi]

seni özlüyorum..

yokluğun bir bıçak gibi
sessizliği yırtıyor
sesim çığlık oluyor
özlemini haykırıyor
ellerim uzanıyor sana
gözlerimde inci tanesi yaş
özlemin gibi diziliyor koynuma
sensizliğime akıyor..
korkularım depreşiyor
kayboluyorum
hüzün yerleşiyor yüreğime..
seni özlüyorum..

[Kardelencicegi]

Bu bendeki bir dert ki, anlatamam kimseye
Kulak verip de beni dinler misin kardelen
Sardi tüm benligimi, mecalim yok gülmeye
Sende benle aglayip, inler misin kardelen


Mis gibi sila kokan es, dost mektuplarinda
Taze güller yeserir eski anilarinda
Hatiralarla dolu gurbet aksamlarinda
Hasret denen türküyü söyler misin kardelen


Bütün duygulari bir deftere yazmanin
Dertlerini duymayan duvara anlatmanin
Içinde ne var ise hep içine atmanin
Ne demek oldugunu bilir misin kardelen


Dostu oldum kaç defa sabahsiz gecelerin
Defterimde yeri yok, anlamsiz hecelerin
Çözemedim bir türlü bu zor bilmecelerin
Cevabini sen bana çözer misin kardelen


Ne kadar tattırsa da ayrilik acisini
Unutamazsin yine onun hatirasini
Bir kenara birakip acisi, tatlisini
Hepsini bir kalemde siler misin kardelen


Anlat sende içini, dök disina ne varsa
Hiç düsünme kalbimi, birak yansin yanarsa
Bu derdi sen benimle paylasir misin, yoksa
Bakip bakip halime güler misin kardelen


Bilirim ben yerini, sormam sana nerdesin
Senin yurdun daglarda, sen hep yükseklerdesin
Nasil gelsem yanina, sen hep yükseklerdesin
Egilip de elimden tutar misin kardelen


Ah gurbet, sen içimde dinmeyen bir sancisin
Bazen iyisin amma çogu zaman acisin
Ey kardelen! Sen bana neden yabancisin
Çaldim iste kapini, açar misin kardelen


Senin de gözlerin yasli, aglamissin besbelli
Yoksa sen de benim gibi naçar misin kardelen
Bu topraktan çikip da daglari delmissin ya
Mevsimin gelmeyince açar misin kardelen


Derdimi de dinledin, sana agir gelirse
Yine toprak altina kaçar misin kardelen
Ya ölüm günü gelip de alirlarsa ruhumu
Benimle gökyüzüne uçar misin kardelen

Kardelen göge degil kara ASIKTIR. Erimesin diye hep basi öndedir.

[dark_yamtar58]

[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]

Sen ve ben aynı cümlenin içinde iki yabancıyız.Hayat ile ölüm arasında kalan boşluğa sıkışmış iki bahar sabahı.. Biraz yorgun, biraz kırgın..Ayrılıkla şereflendirilmiş iki esir yürek....Göğsünde söz verilmişliklerin bir bıçak yarası gibi parladığı iki süngüsüz asker.. Oysa bayram sevinçlerimiz vardı yüzümüze “ gülüş “ diye taktığımız...Oysa baca dumanlarının bile yüzündeki masumluğunu kirletemediği beyaz düşlerimiz vardı ardında “ hayat “ diye koşuşturduğumuz...

Yorgun bir gün sonrası akşamın karanlığına gizlenmiş iki yetim yürektik ikimiz..Ürkek bakışlarımız vardı..Saklı cümlelerimiz, yaralı geçmişlerimiz. .Sen, mavi sulardan alınıp tozun toprağın içinde yaşatılmaya çalışan bir balık kadar çaresiz..Ve ben tüm umutları alabora olmuş bir balıkçı kadar ümitsiz..

Acılarımız ortaktı, umutlarımız ise yalnızlığa prangalı..Ama pes etmedik...Göğsümüze ayrılığın madalyası takılmaktansa ölümü reva gördük umut fakiri yüreklerimize. Ama belki göz ardı ettiğimiz belki de unutmak istediğimiz bir şeyler vardı sevgili. Biz bu savaşa bir sıfır geride başlamıştık..Ayrılığa yakındı saflarımız..Geç kalmışlık kokuyordu nefeslerimiz..Ve göz ardı ettiğimiz teknemiz su alıyordu..Ama pes etmedik. Yanan bir şeyler vardı yavaş yavaş..Yenilmeye hazır iki asker vardı ayaklarımızın ürkek gölgelerinde…Belki de er- geç ayrılmaya mahkum iki kırık yürek vardı kendimizden bile gizlendiğimiz köşelerde..Ama mühürlü kaderimize inat tek bir yürek olmaya çalıştık uçurum kenarlarında..kaderin üstünde de bir kader vardır diyerek sevdamıza biçilen kelebek ömrüne inat biz yaşamaya çabaladık camdan fanuslarda...

......BİRYANIM EKSİK......
“ Sen gittikten sonra
Bu hayat köprüsünün altından
Daha çok seller akacak topraklarıma…
Ve sensizliğin içinde
Her an ölüm bana musallat olacak..
Kâh yenilgilerimi fırlatacak yüzüme,
Kâh sana gecikmişliğimin ipini geçirecek yüreğime..
Ama ben pes etmeyeceğim..
Var gücümle “ seni “ bende yaşatacağım…
Yaşatmaya çalışacağım..
Ama her şey bir “ sen “ eksik olacak…
Her şey tamam olsa da,
Sol yanım hep sana “ noksan “ kalacak…” bunu unutma...

[seheresma]

tsk abicim mesaj sistemim kullanima aciktir artik ziyaretlerinizi bekler hayirli aksamlar dilerim)))))

[çılgın_türk]

Gel bulut ol, yağ da biraz ıslandır
Al başımı dizlerine yaslandır
Delirmişim sev de beni uslandır
Ben aklımı gözlerine takmışım

[dark_yamtar58]

[url=http://imageshack.us][/
[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]

Ben yıllarca unutmuştum aşkı


Sevmek sevilmek,


Aşk bana ağır geldi.


Beceremedim sevmeyi sevgili..


Baharca konduğun yüreğimde,


bozkırlar uyandı.


İçim,gelincik tarlası


Papatya bahçesi sayende.


Aşk basna ağır geldi


Kelebekleri bile taşıyamadım.....





hiç bir hesabim olmadı seninle.


Ben,


Ozanca yüreğini sevdim sadece.


Hayata duruşunu,


Benim oluşunu kıskandım bazan.


Birgece gelmesen rüyalarıma


Ehvamlara kapıldım.


Bazan çıldırdım geceler boyu


Hep benimle olmanı istedim


Hep yanında kalmayı


Birde kollarında ölmeyi istedim


Aşk bana ağır gerldi sevgili


Sevmesini bile beceremedim....





Pır pır eden yüreğimde güller açtı.


Sayende hayaller kurmaya başladım


Çözlünce yüreğimde buzlar


Yaşayınca senle,


Eskilerde unuttuklarımı


Kendimi genç sandım..


Kalbimi bir şey bildim


Kendimi


Hep senin


Seni henim sandım.


Seni öyle sahiplendim ki içimde


bilemedim ne yapacağımı


Saçmaladım.


Aşk bana ağır geldi sevgili


Ben sanırım,


Sevmeyi beceremedim....





Beni bıraktığın yerde,


Bir yeşil vadi var şimdi yüreğimde


Gök ekini gibi


Sen bana sevmeyi öğrettin


aşkı tattırdın.Karakış ayazında yüreğime


Baharlar getirdin


Meğer ben kurutmuşum senin


Sevgi pınarlarını


Sen bana bir hayat bahşettin


Yaşamak getirdin


Sevda verdin


Ben sevmeyi beceremedim


aşk bana ağır geldi sevgili...