ELVEDAM MUTLULUĞA

[ebubekir çakmak]

Elveda gençliğim, elveda derde,
Perdeler kapandı, Ömür Sahnemde,
Vakit doldu artık, bana Müsade!
Hakkını helal et, helal et Ustam!
Vakit (artık, bana Müsade,
Hakkını helal et, helal et Ustam! yine damardan enjekte ediyosun

[ebubekir çakmak]

yaşam denilen bu mücadelede ne kimsenin hakkına girdik ne de kanına ne harama baktık nede harama el uzattık biz gençliğimizi bu gerilim saçan sokaklarda aleme ibret olsun diye harcadık her kavgada kahbeliğe uğradık ama hiç bir kahbeliği aynı yolla cevaplamadık alem bilmesede biz DELİKANLIYDIK

şimdi sokaklar boş şimdi tüm kahbelikler hoş

ne eski kavgalar var nede eski sevdalar

ne eski dostluklar var nede eski düşmanlıklar

beceremedik galiba kanki kahbelere DELİKANLI olmayı öğretemedik

EBUBEKİR ÇAKMAK

[MeLody58]

“İsminin anlamını taşıyacak bir sıfat bulamadım. Üzgünüm “



Sen varlığıma umut saçan bir mürekkeptin ucundan hayat damlayan..Eteklerinden avuçlarıma salkım salkım dolan umuttun gözlerinde tazelenen. Sevda sığınağım, mutluluk sağanağım. Yılmaz fırtınalarıma göğüs geren dalgakıran yalnızlığım. İçi boş cümlelerime anlam katan kelime hazinem, mutluluk lehçem. Bilmediklerimin / Denklemlerin sende çözümlendiği tek bilinenim..Kan bürümüş çığlıklarıma diş bileyenim. Ezberim, tek dileğim. Yarılanmış bir ömre ilave edilen cansın ölgün alyuvarlarımda. Kırılmış sabahlarıma düşen çiğ tanesi. Kirli yüzüme aldırmaksızın bulut bulut yağan sevda mucizesi..Ketum dilimin sesli harfleri, karanlığımı ihbar eden aydınlığım..Yitirdiklerimden bile bir kazanç elde ettiren gülen yanım. Sırdaşım, sevda yoldaşım, ganimeti gülüşlerin olan tek savaşım..
Kökleri toprak olan bir adamın gökyüzüne uzan ellerisin sen. Mesai sonrası yorgun sesimi nefesinle tazeleyen, sırtımda bir asalak gibi yaşayan hüznü hunharca hançerleyen. En temiz yanım, hüzün sirayet etmemiş yarınım. Sabahım, adı bende saklı sevda kahramanım. Tam bir payda olmanın en büyük hazzı, dibi tutmayan sorularımın tek cevabı, gönlümün ölüme sadece seninle olan sonsuz rızası.. Sen; adının sonrasına hiçbir sıfat yakıştıramadığım. Tüm alfabeyi dizlerimin önüne çöktürüp seni bir türlü anlatamadığım.

Hayattan alıntı yapabildiğim tek cümlem. Sevdikçe büyüyen, büyüdükçe çoğalan sonsuz özlem. Bir merhabanın, bir dilim sözün sende israf edilmediği, gülüşlerinin hiçbir mevsimle ödeştirilemediği bir mutluluk sağanağım.Umutla yoğrulup sevda fırınında harelenmiş sevda azığım. Monoton bir hayatın satır aralarına yönelmiş rengarenk düşlerim. Bozkır dudaklarımın denize kıyısı olan varlığım. Susmalarımda sevdaya çoğalan, nefes alışlarımda hüzne azalan en büyük bakiyem..Kıymetim, zenginliğim.

Sonsuzluğum..
Mutluluğum..
Umudum..
Us’um..

----
Biliyorum sana dair bir şeyler karaladım. Lakin hiçbir cümle yüreğinde taşıdığın sevdayı anlatacak büyüklükte değil..

Unutma;

Sen geldin / Sevdalandım.

Sen geldin / Umutlandım.

Sen geldin / Hayata Kök Saldım…

Velhasıl;

Elveda Hüzün / Hoşgeldin Hayat…

“ Sustum çünkü beni en iyi sen anlarsın “

[ebubekir çakmak]

BİR GÜN ANLARSIN HERŞEYİN BOŞ OLDUĞUNU
MUTLULUĞUN HUZURUN AŞKIN VE SEVGİNİN
ANLARSIN HERŞEYİN SONUNDA ÖLÜM OLDUĞUNU
ÇARESİZ BİR ŞEKİLDE YANNLIZ KALINCA
SONRA DERSİN MADEM ÖLÜM BENİ BEKLİYOR
ÖLÜMÜ DAHA FAZLA BEKLETMEMİN NE GEREĞİ VAR
İNTAHARI DÜŞÜNÜRSÜN ZAVALLICA
AMA BECEREMEZSİN ÇÜNKÜ GELECEK KAYGISI VARDIR
VE CENNET-CEHENNEM
ELİN HATIRALARA VE RESİMLER UZANIR
EFKARLA BİR SİGARA YAKARSIN
VE EL SALLARSIN MAZİYE GÖZLERİN NEMLİ BİR ŞEKİLDE
ANNE BABA YARİN VE ARKADAŞIN EL OLDUĞUNU
VE ANLARSIN HAYATDA YANLIZ OLDUĞUNU
BİRGÜN ANLARSIN BU HAYATIN BOŞ OLDUĞUNU


EBUBEKİR ÇAKMAK (arkadaşlar siz sakın beceremiyceğiniz işlere karışmayın

ŞİİRİMDE HATALARA RASTLAYABİRSİNİZ MESALA BAŞLIK VE NOKTALAMA ASLINDA BANA GÖRE ONLARDA BOŞ