Resimli Şiirler

[Kardelencicegi]

[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]
[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]

[Kardelencicegi]

[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]
[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]

[Kardelencicegi]

[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]
[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]

[Kardelencicegi]

[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]
[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]


Herseyi Dagittigim Icin Üzgünüm
Sen Toparlar, Yeniden Bir Hayat Kurarsin
Ama Benden Bir Baskasiyla
Ben Yokum Artik ..
Bu'da Bir Iz Kalsin Benden Sana
Senin Izin Hep Bende Kalacak
Unutma Bunu Asla

Yalan Dünyanin, Yalanci Insani
Hoscakal ..

[yiğidoturan]

[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]

Yaşam bir ıstaka
gelir vurur ömrümün çoşkusuna
hani tutulur dilin
konuşamazsın...

Tırmandıkça yücelir dağlar

sen mahlupsun sen ıssız
ve kalbinde kuşların gömütlüğü
tutunamazsın...

eloğlu sevdalardan dem tutar
aşk büyütür yıldızlardan
yasak senin düşlerin
dokunamazsın...

Birini sevmişsindir geçen yıllarda
açık gibi bir yara gibidir hala
hala çok özlersin onu
ağlayamazsın...

Yolunda köprüler çürür
sesin, sessizlik sanki bir uğultuda
savurur hayat kül eyler seni
doğrulamazsın!

Yapayanlız bir ünlemsin
dünyayı ıslatan şu yağmurlarda
herşey çeker ve iter
anlatamazsın...

Yaşam bir ıstaka
gelir vurur işte ömrünün çoşkusuna
sesinde çığlıklar boğulur ama
bağıramazsın...

Sonra vakit erişir, toprak gülümser sana
upuzun bir ömrün ortasında
ne hayata ne ölüme
yakışamazsın!

Yazdırmalısın mezar taşına:
ey hayat, sen şavkı sularda bir dolunaysın
aslında hiç olmadım ben bu oyunda
ömrüm beni yok saysın...

[yiğidoturan]

[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]

[yiğidoturan]

[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]

Hani dahil ya ayrilik sevdaya

Actinmi sayfayi..once uzunluguna baktinmi yazinin…”ne anlamlar cikarmaliyim acaba?” Dusunurken simdi tekrar bastasin…cikarma bi anlam.olani oldugu gibi gor sadece…gorebildigin kadar cunku hersey…cikarma bi anlam..nasil olsa geri donusum kutusuna yollamadikmi biz butun anlamlari…simdiden yazayim bunlari…oku geldiginde…gelince oku..ki, gitmis olurum belki hala oldugunu sandigin yone cevirdiginde yuzunu…ya da okuma bile…istemezsen bu sen kokan satirlari…ama benim hala senden baska kimsem yok…ben artik gidiyorum cocuk yureklim…iyelik ekinden muaf iyelik ekliginden yoksun olarak cikiyor yola..gidiyorum farkindasin degilmi?

Tamam “gitmek birsey degil belki…sonucta nedir ki? Gidersin ve gelirsin, gidersin ve donersin…ama benim gidisimin sonunda bir “ve “ baglaci yok.ardindan atlayan bir zit anlamlisi da….gidisime yalniz ve yalniz ziyaret etmeler yarasir…ve baglacinida artik…gidiyorum. Ikinci bir emre kadar , tek kisilik olarak kurulmaya mahkum hayallerimle…Gidiyorum ya hala yok kimsem olmasini istedigim kimse.Ve biliyorsun ki. Cok seviyorum seni.Bu da ikinci “hala”dir.Bilmedigin nasil sevdigimdir seni…benimde bilmediklerim var senin gibi…mesela neden gittigin…diz coksem yalvarmak olurdu adi yaptigin, sen giderken ve gittikten sonra heresy olabilir gitmene sebep…hersey…buna ragmen, bunca herseye ragmen yaptigm o adi diz coksem yalvarmak olan o herneyseyi.ama gelmedin.mesela neden gelmedigini biliyorum..sevdigini biliyorum..nasil sevdigini bilmiyorum mesela..Ozluyorum seni…cok ozluyorum…ama nasil diner bu ozlem bilmiyorum mesela …zaman?

Gecermi ki zaman? Mesela bunu da bilmiyorum…nasilligini dusunmek bile abesle istigal…

Gidiyorum….Sana yazamadigim siirlerin agirligi var uzerimde ve bildiklerim elbette o agirligin altinda ezilmis ilhamdan akan kanin kokusu soldugum.Oysa tutabilmeliydim ellerinden sag sakagim sen diye atmaktayken deli gibi yorulmus ve sizliyorken…simdi ben gidecegim…simdi ben gidiyorum ya: hicbirsey olmayacak eskisi gibi.Nasil ki kalmadiysa eski oldugu gibi, oldugu haliyle…Bana en cok dokunanda bu aslinda… en cok agrima giden bu..ben gidecegim ve bu gun de eskiyecek.Hani “ayriyiz” ama seviyoruz ya birbirimizi, hani yol boyu donemec olmamasina ragmen soyluyoruz ya sevdigimizi,hani icimizden kufurederek agliyoruz ya, hani keskin bir koruma gudusu varya birbirimizi tum kotuluklerden, hani soylenmemis aitliklerin altinda buyuttugumuz bal gibi sahiplenmelerimiz var ya var edilmisligimizi…

…Hani…

…Hani dahil ya ayrilik sevdaya…

Iste biz o dahilligin en koyu noktasindayiz..ayriyiz..asigiz ..salya sumuk asigiz..olmayacak bunlarin hicbirisi artik.Olmamasi zaten ayrilik demekti..anlamlarini da yitirecek zamanla bildigim bu.bu iste agrima giden.Buna goz gore gore izin vermen..kader deyip gecilirmi ki?

Yaa iste cocuk yureklim..ayrilikmiydi istedigin al iste sana ayrilik! Ben istemedim ama al iste bana da !

Ne cok yalnizlik varmis meger degil mi? ozlem agir bir yukmus ve birlikteyken seviyor olup, ayrilikla tum kapilari acmak aska.Atesten yeni alinmis bir tencereyi tutacaksin ciplak bir elle avuclamakmis meger..ya da kis ayazinda islak elle buz tutmus demir korkuluktan tutmak…Bizi ayrilik dusurdu aska..sevgili bu gun, bikkin bir ogleden sonra karesinde gunes batmaya meyletmisken cooook uzaklardan beliren urkunc bulut kumesinin serin soluguymuscasina saclarimdan gecip beynime nufuz eden sen kokmaktan cok o yabanci esintiyle anladim bunu…

…yani ne mi?

Yani asigim sana ben..Senin bana askin olan askin kadar..ama gibisi farkli…gidiyorum…toparlanmamis bir zihin ve darmadagin bir yurekle..ve tum benligin simdi valizlerim..kufrede kufrede tikistirilmis esyalarimin her bir hucresine…gidiyorum ve benle iddia edebilirmisin yasadigini? Yok mu bu evrimligin maruz kalacagi bir evrim daha! Ama hemen bu boyutta..yokmu…olmaliydi oysa..iste burasi tam kufurluk…kufretmen lazim tam da bu noktada…Dusunceler kopuk kopuk yazilmaz, diye bir kural yok, varsa bile ben koymadim o kurali, varsa bile ben bozuyorum…yine bildigimi okuyorum iste ! yine ! Oysa benim yine senden baska kimsem yok.

Korkuyorsundur simdi sen bunlari okudukca.Ama merak etme .rahat ol.Gidiyorum..kal desen…ki demezsin …bu yuzden kurmaktan vazgeciyorum bu cumleyi..Hani ne demistim sana…nasil anlatmaya calismistim bir seyleri…kenetlemistim parmaklarimi ve “yani insan her iki gunde bir rastlasmazki asik olabilecegi bir insana: her anlamda sonunda tikamistin lafi agzima..gitmezsem peki…ya gitmezsem…derken ben.tipki korkularin hayatimizin agzina tikadigi gibi…nefes al alabilirsen..neyseki gidiyorum.paylasmak zorunda kalmazsin benle artik o ‘tikinti’daki sayili solugu…bol bol yeter sana gidiyorum ben…ben bu sehirden giderken yolcu etmeye gelme beni.sana elveda demem.bir hoscakalsa istedigin al kalmalarin en hosu senin olsun…biliyorum kaslarini kaldirarak biraktigm guluslerin icten olurmu, farkli bir cift goze bakarken…dahada muhimi , o bir cift goz gorurmu senin gorduklerini…”bakmasini bilene guzeliiiimmmm” demeyecekmisin?

Neyse ne iste ! Gidiyorum ben nasilsa…mavilik bende kalsin…

iyelik eki? O nereye eklenecegini bulur,uymasada! Cunku ne herkes ben gibi yamuk gulumsemelerle kamufle ediyor kocaman kahkahalarini.cunku ne herkes sen, cunku ne herkes ben.Cunku herkes tasiyamaz ufacik bir “ ” harfini.eklesip kocamanlastigi anlami …Gidiyorum ben ve hala cok seviyorum seni…ve beni hala cok seviyorsun…Cunki nasil ki yoksa benim baska kimsem …cunki yok seninde benden baska kimsen…

Ve ne demistim…Dahil de olsa sevdaya…Ayrilik…Ayrilik…Ayrili k…




Dostum
Her gelen olmasa da yürekte kalanlar oluyor.
Sorgusuzca aldığımız içeri..

Yaşanmışlıklarıyla bizden aldıkların yerlerine dev gibi putlarını bırakıyorlar.
Her terkedilmişliğimiz ve yalnızlığımız anlatılmaz hal alınca

Daralınca dostum daralınca

Tokadını vurdukça aniden karşımıza çıkan hatıralar.
Ayaklarımızı süreye süreye yüreğimizde bıraktıkları putlarının önünde atıyoruz kendimizi
Başkalarının kanatmasına izin vermediğimiz yaralarımızı tekrardan acımasızca deşeliyor
Kanatıp o putlara adıyoruz.
Ve gözyaşlarıyla dönüş duaları yapıyoruz.
Acının bitmek binmeyen ayini devam ediyor.


Hâlbuki onlar bizi duymuyor.
Aynı gerçek sahipleri gibi

Neredeler dostum neredeler.
Biz burada bir ayin ile yaralarımızı deşeleyip onlara kan adarken acı içindeyken


Düğümlenmesin boğazına sözler
Söyle nerdeler.
Unuttular.
Başkalarındalar.
Kanlı elleriyle
Biz değiller bizdekiler onların bizde bıraktıkları putları
Kendi egolarını tatmin edecek yeni kurban aramaktalar.
O yüreği de horca kullanıp
Gittiklerinde putlarını bırakacaklar.
Ne kadar sevdirmişlerse ne kadar acı vermişlerse o kadar devleşen putlar.

Daha kötüsü ise bir gün biri gelir.
Rüzgârıyla devirir tüm putları.
Hesapsızca seversiniz.
Bir mehdi tadında

Bir gün o da gider.
Diğerlerin den daha büyük bir dev put bırakarak.

Başkalarına.

Şimdi bize düşen İbrahim i bir tavırdır.

O artık sevmeyecek ölüyü rahat bırakın

[yiğidoturan]

[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]

[yiğidoturan]

[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]

[yiğidoturan]

[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]