Ruhuna boya zamanı

[sevdagülü]

Boya zamanı gelmiş ruhumun, hem duvarları kirlenmiş hem de yeni renler gerek her odaya. Boya yapmaya ise hep bahar gelmeden başlanır. Bahar temizliğinden önce tüm eşyalar dökülür ortaya. Eskimiş kullanılmayan ne varsa ayıklanır tek tek. Bir zamanlar çok sevdiğin fuların.. eski bir tişört.. artık kütüphanene koymadığın biblolar... Eskiden göz bebeğinse üstelik atılıcaklara ayırmak biraz zor gelir ama biraz da ferahlık verir. Gidenler geliceklere yer açmak içindir. Hem yenisi gelmiycek olsa bile görmeye alıştığın, hataları, kırıkları gözüne gelen ve artık öylesine bir biblo işte dediklerinin yerine gelmese bile gidişi iyi gelir. Yavaş yavaş hazırlarsın atılıcakları. Akşama doğru bir bakmışsın ufak bir tepe yapmışsın odanın ortasına. Sonra irice bir poşete doldurursun hepsini. Kapının önüne koyarsın yavaşça. Atılıcak ama yine de kırılmasın. Odaya yeniden bakıp yeni renler düşünürsün. Aynen öyle yaptın sen de. yeni renler için baktın. Ruhun ne kadar da islenmiş. Aşkın sıcağı iyi gelirken lekeler bırakmış duvarlarında. Meğer ne de çok yanmış. Ne çok is ne çok leke olmuş her yerinde. Bir önceki baharda boyadığın renk hala var. Duvarların pembe inadına. Buruk biraz, lekeli ama hala pembe. Bu bahar yeni renkler gerek. Öyle hemen değiştiremezsin sen ruhunu eski boyalara bakmalı. Belki biraz da beyaz eklemeli. Daha uçuk bir ruh gerek bu bahar.. Daha bir açık pembe içimi ferahlatsın istiyorum demeli. Işığı daha çok yansıtsın içime gözeneklerime işlesin güneş. Öyle hissetmeli.. Fırçaları hazırladın. Bolca beyaz döktün pembeye ve ruhunun ayaklarının hiç değmediği o yerlerine boyaları damlatarak sürdün fırçayı. Çok uzun sürdü kapatmak eski rengi. Ama olmıycak diil ya.. oldu işte.. kapandı.. Yeni rengin bu bahar.. Uçuk pembe için. Temizlenmiş bi ruha sahipsin